Έρωτας στα χρόνια του κορωνοϊού- όταν η απόσταση γίνεται συνθήκη | Μαρία Νάστου

Θυμάστε το βιβλίο Έρωτας στα χρόνια της Χολέρας; Έφτασε η στιγμή, να γίνουμε οι ίδιοι πρωταγωνιστές σε κάτι αντίστοιχο. 

Είναι όμως τόσο ιδεατός και τόσο ρομαντικός ένας έρωτας σε συνθήκες πανδημίας; 

Για όσους ήταν τυχεροί και η πανδημία τους χτύπησε την πόρτα όντας μαζί με τον σύντροφό τους ίσως το πρώτο lockdown να ήταν η ευκαιρία να έρθουν πιο κοντά και να περάσουν μαζί χρόνο κάτι που πριν λόγω αυξημένων υποχρεώσεων και ελάχιστου χρόνου δεν είχαν την ευκαιρία να το κάνουν. Όσα για τα επόμενα lockdown  που με την πάροδο του χρόνου η κατάσταση γίνεται όλο και πιο αφόρητη έχουν την τύχη να βρίσκονται με τον πιο αγαπημένο τους άνθρωπο και να αντλούν δύναμη ο ένας από τον άλλο, γιατί πιστέψτε με είναι πολύ σκληρό να ζεις μία τέτοια κατάσταση μόνος ή μόνη, αλλά ταυτόχρονα και τόσο γενναίο!

Από την άλλη πλευρά υπήρξαν και οι άτυχοι, οι οποίοι η πανδημία τους βρήκε σε απόσταση από τον/την σύντροφό τους και πέραν όσων ήδη οι σχέσεις τους ήταν εξ’ αποστάσεως, η απόσταση έγινε συνθήκη. 

Ευτυχώς στην εποχή μας η τεχνολογία κάνει θαύματα και μπορεί άμεσα και γρήγορα να μας φέρει κοντά το αγαπημένο μας πρόσωπο, είναι πολύ σπουδαίο με το πάτημα ενός απλού κουμπιού να μπορείς να δεις το πρόσωπο αυτού που αγαπάς και να ακούσεις την φωνή του που εκείνη τη στιγμή ηχεί στα αυτιά σου ως η πιο ωραία μελωδία. Μπορείς με μία βίντεο κλήση να οργανώσεις γεύμα με το σύντροφό σου να κάνετε παρέα ο ένας στον άλλο καθώς κάνετε διάφορες δουλειές, να ακούσετε μουσική, να  δείτε σειρές, ταινίες. 

Η σχέση σε απόσταση σε καιρό πανδημίας είναι ένας μαραθώνιος… Θα αντέξουν άραγε οι δρομείς; Εδώ πιστεύω πως ισχύει ότι όταν μία σχέση έχει γερά θεμέλια και ξέρεις πραγματικά και συνειδητοποιημένα τι ζητάς στην προσωπική σου ζωή τότε κανένας ιός και καμία απόσταση δεν μπορεί να σε απομακρύνει πραγματικά από το σύντροφό σου. Μην ξεχνάς ότι οι σχέσεις χτίζονται κάθε μέρα και θέλουν δουλειά και από τις δύο πλευρές. Μην αμελείς να δείξεις πόσο νοιάζεσαι και πόσο αγαπάς το σύντροφό σου κάθε μέρα, να του δείχνεις πόσο σου λείπει, με τον δικό σου τρόπο πάντα κι εκείνος την ίδια ανηφόρα ανεβαίνει και σε χρειάζεται όσο κι εσύ.

Κι αν έχεις κουραστεί μην τα παρατήσεις, έχετε φτάσει ως εδώ μαζί, ξεπεράσατε τόσες δυσκολίες, σίγουρα θα τα καταφέρετε και τώρα. Λίγο ακόμη έμεινε για να βρεθείτε και να αγκαλιαστείτε ξανά, λίγο μόνο... Μην πέσεις τώρα, σήκω! 

Να θυμάσαι πάντα πως μερικές αγκαλιές αξίζουν την αναμονή και με το παραπάνω! 

Ένα αντίο για τον Αντώνη Καλογιάννη...

 Γράφει η Μαρία Νάστου

Μας αποχαιρέτησε ο ερμηνευτής που σφράγισε τα αγωνιστικά τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη με την φωνή του. 

Ο Αντώνης Καλογιάννης γεννήθηκε στην Καισαριανή και έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό τόσο από τα τραγούδια του αγώνα, όσο και από τα ερωτικά τραγούδια. Το 1966 η ζωή του έμελλε να αλλάξει εντελώς , όταν τυχαία τον άκουσε να τραγουδά ο Μίκης Θεοδωράκης καθώς περνούσε από το τσαγκάρικο, στο οποίο δούλευε. Από την Καισαριανή βρίσκεται να τραγουδά υπό την καθοδήγηση του Μίκη Θεοδωράκη στους μεγαλύτερους συναυλιακούς χώρους της τότε Σοβιετικής Ένωσης, της Ευρώπης και της Αμερικής. 

  Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του 1967 φεύγει στο εξωτερικό. Μαζί με την Μαρία Φαραντούρη δημιουργούν μία λαϊκή ορχήστρα και ξεκινούν συναυλίες πολιτικού χαρακτήρα ,για να βοηθήσουν στον αγώνα κατά της χούντας. Το 1970 όταν αποφυλακίζεται ο Μίκης Θεοδωράκης δίνουν μαζί πάνω από 500 συναυλίες σε Ευρώπη, Αμερική και Αυστραλία, με σκοπό να διαδώσουν παντού την πολιτική κατάσταση στη χώρα μας. Το 1972 επιστρέφει στην Ελλάδα και ξεκινά να τραγουδά σε μπουάτ, στην Πλάκα. Έκτοτε, συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες και ερμηνευτές και τραγουδά στίχους των μεγαλύτερων ποιητών μας. 

  Τη δεκαετία του 1980, αλλά και του 1990 κάνει στροφή στο ερωτικό τραγούδι και καθιερώνεται πλέον ως ένας ερωτικός ερμηνευτής.  Το 1997 κυκλοφορεί ο τελευταίος του δίσκος ηχογραφημένος σε στούντιο. 

  Ο Αντώνης Καλογιάννης ήταν ένας ειλικρινής άνθρωπος και αυτό φαινόταν από τα μάτια του και τον τρόπο, με τον οποίο μιλούσε για όλους και όλα, αλλά και για τον εαυτό του.  Καθοριστικό ρόλο στη ζωή του είχε παίξει η οικογένειά του και η απώλεια του γιου του. Ο κόσμος τον αγάπησε και ένα μικρό δείγμα αυτής της αγάπης ήταν ότι το θέατρο Καισαριανής ονομάστηκε «Ανοιχτό Θέατρο Αντώνης Καλογιάννης». 

  Θα κλείσω με μία φράση την οποία ο ίδιος έλεγε πως χαρακτήριζε τη ζωή του ακριβώς,  όπως την έζησε:

΄΄ Κράτησα τη ζωή μου΄΄ Γ. Σεφέρης, Επιφάνια 1937.

Παγκόσμιες Ημέρες | Διεθνής Μέρα της Γης | Μαρία Νάστου

    Διεθνής Ημέρα της Γης

Το 1970 καθιερώνεται για πρώτη φορά η «Διεθνής Ημέρα της Γης» από τη δημοτική αρχή του Σαν Φρανσίσκο , ημέρα εορτασμού του δώρου της ζωής στη Γη. 

Εμπνευστής της είναι ο ακτιβιστής Τζον ΜακΚόνελ και η ιδέα του υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ. Αποτελεί αντίπαλο δέος της Παγκόσμιας Ημέρας της Γης(Earth Day) η οποία καθιερώθηκε στις αρχές του 1970 από τον γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον, ένα πολιτικό γνωστό για τις περιβαλλοντικές του ανησυχίες από πολύ νωρίς, όταν το 1969 δημιουργήθηκε η μεγαλύτερη έως τότε πετρελαιοκηλίδα στις Η.Π.Α. με συνέπεια να πεθάνουν περισσότερα από 3,500 θαλάσσια είδη.

Μετά την κινητοποίηση του γερουσιαστή Νέλσον όλο και περισσότεροι Αμερικανοί ήθελαν να προωθήσουν την ιδέα μίας ημέρας για το περιβάλλον. Στις 22 Απριλίου 1970 εκατομμύρια Αμερικανοί διαδήλωσαν σε δρόμους, πάρκα και πλατείες υπέρ του περιβάλλοντος και της βιώσιμης ανάπτυξης.

Σήμερα η Ημέρα της Γης γιορτάζεται σε περισσότερες από 190 χώρες και 1 δισεκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο.

7η Απριλίου | Παγκόσμια Ημέρα Υγείας | Μαρία Νάστου

  Το 1948 από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο οποίος είναι ένα εξειδικευμένο όργανο του ΟΗΕ για θέματα Υγείας, καθιερώθηκε η 7η Απριλίου ως Παγκόσμια Ημέρα Υγείας. Η καθιέρωση αυτή έχει σκοπό κάθε χρόνο να επικεντρωνόμαστε σε σημαντικά θέματα δημόσιας υγείας, τα οποία απασχολούν όλο τον κόσμο.

  Φέτος η ημέρα αυτή μας βρίσκει να μαχόμαστε ενάντια στην πανδημία του COVID-19, όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά σε ολόκληρο τον πλανήτη. Το ελάχιστο που μπορούμε να πράξουμε στη μάχη για να διεκδικήσουμε το βασικό δικαίωμα της υγείας για κάθε άνθρωπο ,είναι να ακολουθούμε τους κανόνες υγιεινής και να τηρούμε τα μέτρα για την προστασία μας από τον ιό. Κάθε άνθρωπος έχει το βασικό δικαίωμα της υγείας, για αυτό κι εμείς φροντίζουμε, όχι μόνο να προστατεύουμε τον εαυτό μας, αλλά και τους γύρω μας. Κάθε άνθρωπος, σε κάθε σημείο του πλανήτη πρέπει να έχει πρόσβαση σε ποιοτικές υπηρεσίες υγείας ανεξάρτητα από την οικονομική του κατάσταση. Αυτό φέτος γίνεται πιο έντονο από εν μέσω της πανδημίας.

  Στόχος του ΟΗΕ είναι μέχρι το 2030 η καθολική κάλυψη υγείας για όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ.

  Φέτος αντί να σταθούμε απλά στην ανάγνωση της ημερομηνίας αυτής στο διαδίκτυο, μας δίνετε η ευκαιρία να συνδράμουμε έμπρακτα τιμώντας την ημέρα αυτή. Δεν κάνουμε άσκοπες μετακινήσεις ,εκφράζοντας έτσι έμπρακτα την κοινωνική αλληλεγγύη μας .

  Αντί επιλόγου θα κλείσω με την παρακάτω φράση του Ερνέστο Τσε Γκεβάρα:

  ‘’Η ζωή ενός ανθρώπινου πλάσματος αξίζει ένα εκατομμύριο φορές περισσότερο

από την περιουσία του πλουσιότερου ανθρώπου στη Γη’’

8 Μαρτίου | Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας | Μαρία Νάστου

                Διεθνής Ημέρα Γυναίκας

  Το 1977 θεσπίστηκε για πρώτη φορά από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ η 8^η Μαρτίου, ως Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας. Η ημέρα αυτή έχει ως σκοπό την ανάδειξη των προβλημάτων των γυναικών και ταυτόχρονα την προώθηση των δικαιωμάτων των γυναικών. 

Όλα ξεκίνησα πολύ πριν το 1977, όταν στις 28 Φεβρουαρίου 1909 εορτάστηκε για πρώτη φορά και θεσπίστηκε η Εθνική Ημέρα της Γυναίκας, μία πρωτοβουλία του Σοσιαλιστικού κόμματος των ΗΠΑ. Αφορμή αποτέλεσε  ένα γεγονός που συνέβη στη Νέα Υόρκη, το 1857,όταν εργάτριες κλωστοϋφαντουργίας ζήτησαν καλύτερες συνθήκες εργασίας. Σήμερα υπάρχει μία μερίδα Αμερικανών ιστορικών, οι οποίοι αμφισβητούν αυτό το γεγονός και το χαρακτηρίζουν ως μύθο.

  Ξεκινώντας ,λοιπόν, από τις ΗΠΑ το 1909, το 1910 ακολούθησαν και άλλα κράτη θέλοντας η ημέρα της Γυναίκας να γίνει διεθνής με σκοπό την ανάδειξη των δικαιωμάτων της γυναίκας και την ισότητα των δύο φύλων. Τότε το πρώτο ζητούμενο όλων των γυναικών ήταν το δικαίωμα της ψήφου.

  Στις 19 Μαρτίου 1911 η ημέρα της Γυναίκας Εορτάζεται πρώτη φορά σε Αυστρία, Δανία, Γερμανία και Ελβετία. Οι γυναίκες ζητούν και στις τέσσερις αυτές χώρες το δικαίωμα ψήφου και την ανάδειξη γυναικών σε δημόσια αξιώματα. Παράλληλα, στις ΗΠΑ η ημέρα συνεχίζει να εορτάζεται κάθε τελευταία Κυριακή του Φεβρουαρίου. Το 1914 στη Γερμανία η ημέρα αυτή εορτάζεται πρώτη φορά στις 8 Μαρτίου. Το 1917 και μετά από παρότρυνση της φεμινίστριας Αλεξάνδρα Κολοντάι ο Λένιν καθιερώνει την 8^η Μαρτίου ως αργία. Σε αργία μόνο για τις γυναίκες καθιερώνεται η 8^η Μαρτίου στην Κίνα μετά την επικράτηση των κομμουνιστών του Μάο Τσε Τουνγκ.

  Η ημέρα αυτή άρχισε γρήγορα να χάνει το πολιτικό της υπόβαθρο και να εορτάζεται ως μία μέρα συμπάθειας προς της γυναίκες με την προσφορά δώρων και λουλουδιών.

  Τη δεκαετία του ’60 στη Δύση παρουσιάζει άνοδο το φεμινιστικό κίνημα, το οποίο ενίσχυσε την ημέρα της Γυναίκας και τελικά θεσπίστηκε το 1977 από τον ΟΗΕ να εορτάζεται κάθε χρόνο.

Η θέση της γυναίκας στην Ελλάδα

  Χρειάστηκαν αρκετές δεκαετίες γυναικείων διαμαρτυριών, για να μπορέσουν οι γυναίκες στην Ελλάδα να αποκτήσουν δικαίωμα ψήφου. Πρώτη φορά δίνεται το δικαίωμα στις γυναίκες να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές στις 11 Φεβρουαρίου 1934. Εκλογικό δικαίωμα δεν δόθηκε σε όλες τις γυναίκες παρά μόνο σε όσες είχαν κλείσει τα 30 έτη και ήταν απόφοιτοι Δημοτικού. Το 1953 σε επαναληπτικές βουλευτικές εκλογές στη Θεσσαλονίκη εκλέγεται η πρώτη Ελληνίδα βουλευτής, Ελένη Σκούρα.

  Τελικά οι γυναίκες καταφέρνουν να ψηφίσουν για πρώτη φορά σε βουλευτικές εκλογές το 1956, διότι και ενώ θα έπρεπε να είχαν ψηφίσει ήδη από το 1952 δεν εγράφησαν τελικά στους εκλογικούς καταλόγους. Σχεδόν 100 χρόνια μετά την αναγνώριση του πολίτη στις γυναίκες και την κατοχύρωσή του στο  Σύνταγμα το 1864, οι γυναίκες κατορθώνουν να κατοχυρώσουν το δικαίωμα του «εκλέγειν» και «εκλέγεσθαι» 1956.

  Σημαντική στιγμή για τη  θέση της γυναίκας στην Ελλάδα, αποτελεί η 29^η Ιανουαρίου 1983, όπου αναγνωρίζει στις γυναίκες πρώτη φορά ίσα δικαιώματα. Αυτή η κομβική στιγμή είχε φυσικά ως συνέπεια την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου στη χώρα μας. Έτσι καταργείται για πρώτη φορά ο θεσμός της προίκας, αλλά και η υποχρέωση των γυναικών -ως τότε- να αλλάζουν επίθετο μετά το γάμο. Επίσης, είχε καθιερωθεί η ανατροφή των παιδιών με βάση τις δεξιότητές τους και όχι με βάση το φύλο. Καθιερώνονται ,επιπλέον ,το συναινετικό διαζύγιο και τα ίσα δικαιώματα των παιδιών που αποκτήθηκαν χωρίς γάμο, με εκείνα που αποκτήθηκαν εντός γάμου.

  Στο σήμερα και με βάση τον δείκτη Ισότητας των  Φύλων στην Ε.Ε η Ελλάδα φαίνεται να κατέχει την τελευταία θέση συγκεντρώνοντας μόλις 50 βαθμούς, με πρώτη τη Σουηδία, η οποία συγκεντρώνει 82,6 βαθμούς. Βάσει των μετρήσεων η Ελλάδα φαίνεται να επιδείνωσε τα ποσοστά στους τομείς χρήμα, υγεία και χρόνο κατά τη δεκαετία 2005-2015.

  Όλα αυτά λοιπόν θα πρέπει να μας κάνουν φέτος την ημέρα της γυναίκας-και καθημερινά- να σκεφτούμε την ισότητα των φύλων και τα δικαιώματα των γυναικών, τα οποία κατακτήθηκαν παγκοσμίως με δεκαετίες αγώνων και να μην είναι μία ακόμη μέρα μόνο προσφοράς λουλουδιών και δώρων.

6η Μαρτίου | Παγκόσμια ημέρα κατά του ενδοσχολικού εκφοβισμού & ενδοσχολικής βίας | Μαρία Νάστου

Η 6η Μαρτίου έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια ημέρα κατά του ενδοσχολικού εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας. Από το 2012 μάλιστα έχει καθιερωθεί από το Υπουργείο Παιδείας και ως πανελλήνια ημέρα κατά του ενδοσχολικού εκφοβισμού και της ενδοσχολικής βίας.

  Σκοπός και συνάμα στόχος αυτής της ημέρας τόσο στην Ελλάδα,  όσο και στον υπόλοιπο κόσμο είναι η ενημέρωση και η αφύπνιση των μαθητών, των εκπαιδευτικών και των γονέων.

  Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται και ως school bullying και εμφανίζεται σε πολλές μορφές, αυτές είναι οι εξής:

• Λεκτικός εκφοβισμός
• Σωματικός εκφοβισμός
• Έμμεσος ή Κοινωνικός εκφοβισμός
• Σεξουαλικός εκφοβισμός
• Ηλεκτρονικός 
• Ρατσιστικός

 Όλες οι παραπάνω μορφές αποτελούν είδη  ενδοσχολικής βίας και εκφοβισμού. Δυστυχώς, η χώρα μας κατέχει υψηλά ποσοστά εκφοβισμού στο περιβάλλον του σχολείου. Το bullying έχει εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις στην ψυχολογία των παιδιών που είναι θύματα, αλλά έχει και εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις σε ολόκληρη τη λειτουργία του σχολείου.

 Το bullying είναι μία "υπόθεση ομαδική", καθώς συμμετέχουν σε αυτό, όχι μόνο ο θύτης και το θύμα, αλλά και όλοι όσοι το παρακολουθούν να πραγματοποιείται. Το σχολείο αποτυπώνει μία μικρογραφία της κοινωνίας και μερικά από τα χαρακτηριστικά της φαίνονται και στο bullying.

  Το bullying είναι δυνατόν να εξαλειφθεί με την προσπάθεια όλων μας και φυσικά με την σωστή πρόληψη. Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί είναι οι πρώτοι που καλούνται καθένας ανάλογα με το ρόλο του να ενημερώσουν και να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά. Τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν πως, αν και είμαστε όλοι ίσοι, αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε και όλοι ίδιοι. Οφείλουμε, λοιπόν, να σεβόμαστε τη διαφορετικότητα του άλλου.

  Επίσης, τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν να μην φοβούνται , όταν τους συμβαίνει κάποιο περιστατικό εκφοβισμού και να μιλούν για αυτό  ,έτσι ώστε να αντιμετωπίζεται εγκαίρως.

  Φυσικά δεν θα πρέπει να συμμετέχουν σε όλο αυτό μόνοι οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, αλλά και  η κοινωνία. Οι κρατικοί φορείς καθώς και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, θα πρέπει να συμβάλλουν καθένας από την πλευρά τους τόσο στην ενημέρωση, όσο και στην ευαισθητοποίηση των παιδιών γύρω από το bullying.

  Όλα τα παραπάνω φυσικά δεν θα πρέπει να γίνονται μόνο μία ημέρα το χρόνο, αλλά θα πρέπει να μας γίνουν συνήθεια εφόρου ζωής.

  Ο ενδοσχολικός εκφοβισμός και η ενδοσχολική βία αποτελούν αγκάθια της κοινωνίας μας, για τα οποία ,αν  εργαστούμε όλοι μαζί ολιστικά ,μπορούν να εξαλειφθούν.

Σβήνω τα φώτα… | Mαρία Νάστου

Τα Χριστούγεννα είναι δύσκολο να τα περιγράψεις με λέξεις, όπως και τον έρωτα… Διότι τα Χριστούγεννα δεν είναι απλά μια γιορτή, είναι ένα σύνολο από συναισθήματα…

Είναι τόσο δυνατή και συγκλονιστική η μαγεία αυτών των ημερών και ουσιαστικό μήνυμα που μερικές φορές απορώ πως ξεχνιόμαστε και παρασυρόμαστε σε κάτι που δεν είναι αληθινό…


Θα κάνω μία μικρή προσπάθεια ,λοιπόν, να αποδώσω τη σημασία αυτών ημερών για εμένα μέσα από λέξεις…

Μεγαλώνοντας αποφάσισα τα Χριστούγεννα να σβήνω τα φώτα… κι εννοώ εκείνα τα υπερβολικά φώτα που τυφλώνουν το μέσα μας και όχι τα μάτια μας…

Αποφάσισα όμως, να ανάβω την καρδιά μου… Έτσι , προσπαθώ αυτές τις μέρες να κάνω ότι δεν έχω ευκαιρία τον υπόλοιπο χρόνο ή λόγω των τρελών ρυθμών αμελώ.

Αποφάσισα να μην ξεχυθώ με το ζόρι στα μαγαζιά και τα νυχτερινά κέντρα, αλλά να αφιερώσω τον πολύτιμο χρόνο μου στα πλάσματα που αγαπώ, αλλά και κάνοντας ό,τι αγαπώ… Θα ακούσω όμορφη μουσική που συνδυάζω με τις μέρες αυτές, θα δω όμορφες ταινίες και θα διαβάσω φυσικά πολλά, πολλά βιβλία… Ίσως τα τελευταία χρόνια τα βιβλία είναι τα ίδια, αλλά δεν με ενοχλεί αυτό για εμένα είναι εξάλλου Χριστούγεννα… Από τον Παπαδιαμάντη στο Dickens και τον Andersen.

Θα σηκώσω το ακουστικό και θα πάρω εκείνο το άτομο τηλέφωνο που όλο διστάζω και δεν το κάνω την υπόλοιπη χρονιά. Θα προσπαθήσω να πω αυτά που έχω να πω έστω και με φωνή που τρέμει… Αξίζει να εκφράζουμε όσα νιώθουμε , ποτέ δεν ξέρουμε ποια θα είναι η τελευταία μας ευκαιρία.

Θα στείλω ακόμη και με ένα γραπτό μήνυμα κάτι που νιώθω και θέλω σε κάποιον να πω. Όλοι μας σηκώνουμε ένα φορτίο και αυτές τις μέρες ειδικά μια όμορφη κουβέντα μπορεί να αλλάξει την ημέρα κάποιου, ας μην τσιγκουνευτούμε…

Καλύτερα ένα Σ ’αγαπώ, ένα Να προσέχεις, ή μία Συγγνώμη από ένα ακόμη περιττό δώρο.

Θα πω καλημέρα και θα χαμογελάσω σε αγνώστους στο δρόμο και δεν θα σπρώξω στην τεράστια ουρά του ταμείου στο super market.

Θα σκεφτώ πως όσοι δουλεύουν αυτές τις μέρες δεν περνάνε εύκολα και θα ψωνίσω όσο πιο σύντομα μπορώ και αυτά που χρειάζομαι, χωρίς να κουράζω τους υπαλλήλους χωρίς λόγο.

Θα αγκαλιάσω σφιχτά όσους αγαπώ, γιατί δεν ξέρω για πόσο ακόμα θα μπορώ.

Θα παίξω με τον σκύλο μου ατέλειωτες ώρες, επειδή όλη την υπόλοιπη χρονιά δεν του δίνω τόση σημασία και ξέρω καλά πως μια μέρα θα το μετανιώσω.

Τέλος , στη λίστα με τους νέους στόχους θα βάλω πάνω – πάνω να τηρώ με ευλάβεια όλα τα παραπάνω όλη τη χρονιά και έτσι τα Χριστούγεννα θα είναι πάντα μέσα μου, ακόμη και χωρίς γιρλάντες, ακόμη και χωρίς λαμπάκια.

Χριστούγεννα σημαίνουν: αγάπη, θαλπωρή, προσφορά, αλληλεγγύη, ευγένεια, από όλους προς όλους χωρίς εξαιρέσεις.

Και θα κλείσω με την παρακάτω φράση από την Dale Evans:

”Christmas, my child, is love in action. Every time we love, every time we give, it’s Christmas”.

Έρωτας σαν εθισμός | Μαρία Νάστου

         
Είχα πριν λίγες μέρες μία συζήτηση περί εθισμών και κακών συνηθειών…
Όπως καταλαβαίνεις το μυαλό μου πήγε και πάλι σε Εσένα.
Κι ακούω τους άλλους να μιλούν για νικοτίνη και αλκοόλ
Ακόμη και για ζάχαρη ή σοκολάτα
Σωπαίνω…
Σκέφτομαι…
Μιλούν σε εμένα για εθισμό;
Σε εμένα που έκοψα το τσιγάρο μετά από δέκα χρόνια;
Κι όμως δεν αντέχω να ΄΄κόψω΄΄ εσένα…
Το μυαλό μου σε ψάχνει…
Γιατί ο πιο δυνατός εθισμός
Είναι ο Έρωτας
Και η νικοτίνη μου η μυρωδιά σου!

Εύθραυστα πρόσωπα | Μαρία Νάστου

Εύθραυστα τα πρόσωπά μας

Αλλάζουν μορφές

Καθώς ντύνονται με τα συναισθήματά μας

Τσαλακώνονται και πάλι γίνονται λεία

Σπάνε και κολλάνε πάλι

Ανάλογα με τη λύπη,

το θυμό ή τη χαρά μας.

Σε ξέρω | Μαρία Νάστου

Σε ξέρω καλά αγάπη μου

Πιο καλά απ’ τον καθένα
Ξέρω την αφή και την οσμή σου
Ξέρω κάθε σου κρυφή ελπίδα
Ξέρω το σχήμα από τα χείλη σου,
Όταν μου θυμώνεις
Ξέρω τις νότες της φωνής σου
Ξέρω τους χτύπους της καρδιάς σου
Ξέρω τι σε κάνει χαρούμενο
Ξέρω τι σε κάνει λυπημένο
Σε ξέρω ακριβώς τόσο καλά,
Όσο φοβάσαι
Σε ξέρω καλύτερα κι από μένα.

Ιούνιος | Μαρία Νάστου

Κόκκοι άμμου στα δάχτυλά μας.

Αλμύρα στα χείλη μας. 

Αέρας ζεστός να μας καίει. 

Κύματα απαλά να αγγίζουν τα κορμιά μας. 

Βότσαλα στα πόδια μας. 

Τα δάχτυλά σου μπερδεμένα στα μαλλιά μου.

Η θάλασσα, Εσύ και ο Ιούνιος.

Η αναστάτωση στα μάτια μας.

Φλόγες στα πρόσωπά μας.

Πόσο σου μοιάζει ο Ιούνιος;

Καθώς μου φέρνει την αλμυρά του στα χείλη.

Σε ψάχνω παντού | Μαρία Νάστου

Σε ψάχνω παντού,

Στα φώτα της μέρας, 

Στις σκιές της νύχτας, 

Στους περαστικούς του δρόμου, 

Στους αγνώστους και στους φίλους,

Στους άντρες, στα παιδιά και στις γυναίκες, 

Σε όποιον ζητά ένα χάδι, εκεί σε ψάχνω,

Σε όσους έχουν το όνομά σου

και σε εκείνους που σου μοιάζουν, 

Παντού σε ψάχνω...

Σε ξένες ξένες αγκαλιές, που σε θυμίζουν 

και εκεί σε ψάχνω...

Σε ψάχνω στα μέρη, που περπάτησες,

αλλά  και εκεί που δεν πήγες ποτέ...

Σε ψάχνω στις νότες και στους στίχους, 

Σε ψάχνω στη μουσική και στις σιωπιές, 

Παντού σε ψάχνω...

Παντού σε ψάχνω...

Παντού...