Άτιτλο | Μαρία Χατζηχριστοδούλου

Για κάθε θρυμματισμένο κι όμως αγέρωχο κορίτσι των ημερών μας

Θρυμματισμένη κι όμως αγέρωχη

Πορεύομαι, αναπνέοντας το χρόνο

Με τις δέκα μου ζωές σπαταλημένες εξαίσια

σκορπισμένες σε γιαλούς και σε αγερινά μονοπάτια

Ενώ λαχταρούσα ένα δάσος να διασχίσω

Εκείνη που είμαι εγώ κι εσύ μαζί

Δε γνωρίζει χέρια μα αναγνωρίζει αγγίγματα

Μυρωδιές και γεύσεις ανεκπλήρωτες κι ωστόσο υπαρκτές

Στο δαιδαλώδες της θύμησης και λησμονιάς

Της ζωής πάνω στη ζωή

ζωές παράλληλες και εφαπτόμενες εκεί που οι κύκλοι ανταμώνουν με τις ευθείες.

Χριστουγεννιάτικο Αφιέρωμα | Μαρία Χατζηχριστοδούλου - Το άστρο των Χριστουγέννων

Η φωτογραφία είναι ασπρόμαυρη.
Μια φάτνη με την Παναγία και το θείο βρέφος κούκλα σκεπασμένη με την κουβερτούλα της.
Έξω από τη φάτνη στημένο σαν φρουρός το αστέρι των Χριστουγέννων, λευκή στολή και κοντάρι ξύλινο με το χάρτινο ασημένιο άστρο στην κορφή.
Μουτρωμένο το αστέρι· η μνήμη με περιγελά με τρυφερότητα.

Τετάρτη δημοτικού και η δασκάλα είχε πει θα φτιάξουμε μεγάλη φάτνη, θα είστε όλοι στην αναπαράσταση. 
Η Παναγία, ο Ιωσήφ, βοσκοί, μάγοι, προσκυνητές. Μια ολόκληρη τάξη για τη ζωντανή φάτνη, ενθουσιασμός και παιδική ανυπομονησία.
Με λένε Μαρία, είμαι η μόνη Μαρία, θα είμαι σίγουρα η Παναγία, η χαρά παίζει κρυφτό με την αγωνία.
Ο Ιωσήφ βρέθηκε αμέσως, είναι ο Μανώλης.
Η δασκάλα μάς κοιτάζει με βλέμμα βιαστικό εμάς τα κορίτσια, με προσπερνά σα να μη με λένε Μαρία.
Λενιώ, εσύ θα ντυθείς Παναγία. Κόκκινα φουσκωτά μάγουλα, φεγγάρι το πρόσωπο, μαύρα στρογγυλά μάτια, έτσι θα ήταν η Παναγία, αναγεννησιακή, με τη μαντίλα της τυλιγμένη.

Αχ γιαγιά, καλά μου τα έλεγες, φάε παιδάκι μου, σαν της Μπιάφρας* τα καημένα είσαι, τρώγε όλο το φαΐ σου, δεν βλέπεις το Λενιώ πώς μπουκώνει τους κουραμπιέδες δυο δυο;
Άσε το παιδί, μάνα, μια χαρά είναι, δεν χρειάζεται να γίνει φραντζολίτσα.
 
Τώρα η φραντζολίτσα καμαρώνει Παναγία με την κούκλα της αγκαλιά κι εγώ απέξω, ακίνητη, το πιο θυμωμένο αστέρι των Χριστουγέννων.
 
Γιαγιά, καλά τα έλεγες, ήξερες εσύ, οι καλοταϊσμένοι πάντα μέσα στις φάτνες, οι άλλοι απέξω.

*Μπιάφρα : νεοσύστατο κράτος της Αφρικής που  τη δεκαετία του '70 έγινε συνώνυμο των παιδιών που λιμοκτονούσαν.

Επιμέλεια κειμένου: Νινέτα Πλυτά

Βιογραφικό της συγγραφέα

Η Μαρία Χατζηχριστοδούλου γεννήθηκε το 1965 και μεγάλωσε στην Κάλυμνο, όπου επιστρέφει κάθε καλοκαίρι. 
Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ έχοντας επιλέξει το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. 
Αγαπά τη ζωγραφική όσο και τη λογοτεχνία και συχνά η πρώτη γίνεται πηγή έμπνευσης και για τη δεύτερη.
Από τις εκδόσεις Σμίλη κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο, μια εφηβική νουβέλα (Αθήνα, 2019) με τίτλο «ο Κάβος του φεγγαριού» ενώ πρόσφατα κυκλοφόρησε και το δεύτερό της βιβλίο με μικρά πεζά από τις εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος (Αθήνα, 2021) με τίτλο «Ο Κήπος της μνήμης». Αρθρογραφεί στο ηλεκτρονικό έντυπο Artinews συμμετέχοντας με μικρά πεζογραφήματα.
Είναι μητέρα μιας υπέροχης κόρης.

Νέες Κυκλοφορίες | Μαρία Χατζηχριστοδούλου - Ο Κήπος της μνήμης | Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Από τις εκδόσεις ΗΛΙΑΣ Ι. ΜΠΑΡΤΖΟΥΛΙΑΝΟΣ, κυκλοφόρησε το βιβλίο:

Ο Κήπος της μνήμης

Μικρά πεζά

 

Η συγγραφέας

Η Μαρία Χατζηχριστοδούλου γεννήθηκε το 1965 και μεγάλωσε στην Κάλυμνο, όπου επιστρέφει κάθε καλοκαίρι.

Σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του ΕΚΠΑ έχοντας επιλέξει το τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας και εργάζεται ως εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση.

Αγαπά τη ζωγραφική όσο και τη λογοτεχνία και συχνά η πρώτη γίνεται πηγή έμπνευσης και για τη δεύτερη.

Από τις εκδόσεις Σμίλη κυκλοφορεί το πρώτο της βιβλίο, μια εφηβική νουβέλα (Αθήνα, 2019) «ο Κάβος του φεγγαριού».

Αρθρογραφεί στο ηλεκτρονικό έντυπο Artinews συμμετέχοντας με μικρά πεζογραφήματα.

Είναι μητέρα μιας υπέροχης κόρης.

 

Το έργο:

«Αφήνω να μπαίνει το φως της θύμησης, ναι, το φως που με κάνει ν’ αναγνωρίζω το πρόσωπο που μου χάρισε ο Πόνος, ο Χρόνος, ο Έρωτας, η Χαρά. Κοιταζόμαστε στον καθρέφτη με αυτό το πρόσωπο και χαμογελάμε η μια στην άλλη».

Ο Πόνος, ο Χρόνος, ο Έρωτας διατρέχουν τις μικρές και μεγάλες ιστορίες αυτού του βιβλίου που η συγγραφέας επιλέγει να παρουσιάσει σε τρεις ενότητες υπαγορευμένες από τη φωνή της αφηγήτριας, μιας αφηγήτριας η οποία τις νύχτες στον Μυστικό της κήπο κρυμμένη διατρέχει τον δικό της Χρόνο.

Με αντίστροφη πορεία ανασύρει συναισθήματα, μνήμες και σκέψεις ξεκινώντας ως ώριμη γυναίκα για να καταλήξει στην κοριτσίστικη εσωτερική της φωνή, έτσι ώστε στην τελευταία ιστορία ν’ αποκαλύπτει ένα μυστικό «τόσο αδιανόητα σημαντικό, που για χάρη του αλλάζει η ροή του κόσμου».

Ένα τρυφερό βιβλίο αφιερωμένο στις γυναίκες, στα κορίτσια που θα γίνουν γυναίκες και στους άντρες που τις αγαπούν.

 

Α’ Έκδοση 2021

Τίτλος: Ο Κήπος της μνήμης

Μικρά πεζά

 

Συγγραφέας: Μαρία Χατζηχριστοδούλου

Πίνακας Εξωφύλλου: Γεύσω Παπαδάκη

Επιμέλεια: Νινέτα Πλυτά

ISBN: 978-618-5587-06-2

Σχήμα: 14 x 21

 

ΗΛΙΑΣ Ι. ΜΠΑΡΤΖΟΥΛΙΑΝΟΣ

Εκδόσεις

Τηλ. 210 38 35 421

e-mail: info@bartzoulianos.com

Facebook: Εκδόσεις Μπαρτζουλιάνος

Instagram: bartzoulianos_editions