Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2018

Κισσοί | Αλκιβιάδης Μαλλίδης


Κισσοί πλέκουν το ατλάζι τους
φορεσιά για το κορμί μου

Με δένουν από τον καρπό και από τη μέση
Ανεβαίνουν αργόσυρτοι στα μπράτσα
Τυλίγουν το λαιμό

Και με τα χρυσοπράσινα φύλλα τους
μου κλείνουν τα μάτια


Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2018

Ceci n' est pas un coming out | Ανώνυμος

Αντί να γράφω για να ξεκαθαρίσω τα δεδομένα μου σε αυτόν που αγαπώ και με τον οποίο είμαι ερωτευμένος κι αντί να γράφω λόγια που να αναιρούν τις κοινοτοπίες της αγάπης και του έρωτα, που χρησιμοποιούμε αιώνες τώρα και καθημερινά σαν πολυμαθημένα και κακομαθημένα λόγια ενός ρόλου, ενός στερεότυπου, αντ' αυτού λοιπόν, κάθομαι και γράφω για να ξεκαθαρίσω τα δεδομένα μου σ' εσένα, μητέρα, που αγαπώ σαφώς.

    Είναι τόσα και τόσα χιλιοειπωμένα, επίσης, όλα αυτά τα δικαιώματα για τη διαφορετικότητα, μα τόσο ανεφάρμοστα. Δεν ξέρω, αν μαθαίνουμε κιόλας, αν επηρέασε η οικογένειά μου την όποια προδιάθεσή μου -δεν είμαι και πολύ της ψυχολογίας, άλλη είναι η κλίση μου- μα όσο κι αν προσπάθησα δεν κατάφερα κάτι διαφορετικό από αυτό που απολαμβάνω και δεν το ξέρεις ή δε θες να το παραδεχτείς.

    Αυτό δεν είναι κάτι σαν εξομολόγηση, αλλά μια σκοτεινή πλευρά του εαυτού μου. Ξέρω, πως πρέπει ν' αγαπούμε τους εαυτούς μας, τους ανθρώπους, να μοιράζουμε αγάπη και στοργή και φως και αυτό θα κάνω από δω και πέρα: το δικό μου coming out είναι αυτή η απλοχεριά στο φως και το χαμόγελο. Αλλά μου χρωστάω ένα τελευταίο ξέσπασμα, έστω κι ανώνυμα, έτσι όπως ανώνυμα θα περάσω στην ιστορία -ευτυχώς.

    Δεν ξέρεις τι κρίμα είναι να θέλω να σου μιλήσω για την ευτυχία που ζω και αντ' αυτού να σου παρουσιάζω ένα θλιμμένο και νευρικό πρόσωπο, για να μη με ρωτήσεις "γιατί είσαι ευτυχισμένος" και να μη μπορώ να σ' απαντήσω. Δεν ξέρεις τι κρίμα είναι να θέλω να σου μιλήσω για την αγάπη μου, την ομορφιά και άλλα όμορφα πράγματα και να μη μπορώ να τα μοιραστώ σε πρώτη φάση μαζί σου, που μου χάρισες το σώμα, για να μπορώ να τ' απολαύσω. Αλλά, ξέρεις, λογικό. Πριν από μένα γέννησες έναν γιο, ο οποίος ζει παντελώς εξαρτημένος από μας, ανάπηρος, με ειδικές ανάγκες ή όπως θες πες το, αυτό το λιονταράκι, που βρυχάται αιωνίως στην αγκαλιά σου, στην αγκαλιά μου, στην αγκαλιά μας, στη θύμησή μας. Το σώμα σου το νιώθεις μιαρό και σ' έκαναν να το νιώσεις μιαρό, όταν σε κατηγορούσαν, πως γέννησες έναν ανάπηρο πριν κάποιες δεκαετίες. Σαφώς και δε θα σου φορτώσω και την ενοχή να σε κατηγορήσουν, ότι γέννησες έναν πούστη.

    Μανούλα μου, προφανώς και οι λέξεις "ανάπηρος" και "πούστης" δεν μ' εκφράζουν, αλλά ταυτόχρονα και μ' εκφράζουν. Πες όπως θέλεις τον κύκλο, αλλά μην τον χαϊδέψεις γιατί θα γίνει φαύλος (παραφράζοντας λίγο τον Ιονέσκο). Θα σωπάσω για πάντα ή για όσο αρκεί να 'μαι καλά με το μυστικό μου -αν και το ξέρουν άλλοι τόσοι και το ξέρει κι ο αδερφός μου, που του μίλησα ένα απόγευμα που έλειπες δακρυσμένος κι εκείνος ξαπλωμένος και αμίλητος, μια και δε μιλά.
    Αλλά δεν ξέρεις τι βάρος είναι να μη μπορείς να μιλήσεις στη μάνα σου, όχι γιατί ντρέπεσαι ή φοβάσαι (ας με πετούσες κι απ' το σπίτι κι ας μη μου ξαναμιλούσες ποτέ), αλλά επειδή παλαιότερα συχνά έφερνες στα χείλη σου τη λέξη "αυτοκτονία"; Να αυτοκτονήσεις εξ αιτίας μου...

    Και πλέον θα γράφω ποίηση, σαν να μιλούσα σ' εσένα για εκείνον. Και θα σωπαίνω ωστόσο. Για όσο τραβήξει. Και θα 'μαι το φως που γέννησες. Κι αν ποτέ αγαπήσεις κι εσύ τον εαυτό σου -έστω και τώρα στα γεράματα, που τόσο σε κάνανε να τονε μισήσεις- ίσως σου μιλήσω.

    Κι αυτό δεν είναι ένα coming out, αλλά πώς ένα ζωτικό ψεύδος συντηρεί λίγο λίγο μιαν οικογένεια και πώς δεν είναι υποκρισία, αλλά μια ευαίσθητη ισορροπία και που όσοι είναι έξω απ' το χορό πολλά τραγούδια ξέρουν και που να, μερικές φορές πολιορκημένοι λίγο, εκτιμάς λίγο πιότερο την ευτυχία που χτίζεις. Υπάρχουνε αλύτρωτες πατρίδες κι είναι μερικές φορές σώματα και άνθρωποι, που θα τους θέλαμε πολλοί και δεν τους έχουμε: κι η μάνα μου είναι μια αλύτρωτη πατρίδα. Κι αντί να μιλάω για εκείνον σε αυτή...


Λήθη | Πράξια Αρέστη

Πόσο γρήγορα που έσβησε η αγάπη μας. Η αγάπη σου. Πήρε το χρόνο της για να γεννηθεί μα κράτησε τελικά τόσο λίγο. Η αγάπη μας δεν πέθανε. Την σκότωσες. Τη στιγμή που ένιωσες ότι μεγαλώνει μέσα μας, μέσα σου.



Και στ' αλήθεια πίστευα ότι κάτι μέσα σου ακόμη απ' αυτήν ζούσε. Μία γλυκάδα από τη γεύση μου ή έστω μία εικόνα του προσώπου μου. Ή μία άκρη από όλα όσα νιώσαμε. Πίστευα ότι θυμόσουν τον τρόπο που σ' αγάπησα, όλα όσα σου έδωσα και μου 'δώσες.

Τελικά, κατάλαβα ότι γυρνούσες κάποιες φορές μόνο και μόνο για να σιγουρευτείς ότι η αγάπη μέσα σου είναι νεκρή. Ή για επιβεβαίωση ή γιατί σου ήταν βολικό. Πάντως μέσα σου δεν υπήρχε τίποτα πια για μένα. Απορώ αν πρόλαβες ποτέ να νιώσεις αληθίνα κάτι για μένα ή για κάποιαν.

Πεθαίνει κάτι πραγματικά μόνο όταν το ξεχνάμε. Μόνο όταν χάνεται στη λήθη. Κι εσύ αλήθεια δε θυμάσαι πια. Με θεωρείς τρελή και μυθοπλάστη κι έχεις απόλυτο δίκαιο. Είμαι και τα δύο. Όμως, θυμάμαι μαζί σου κάθε λέξη και λεπτομέρεια.
Πόσο σκληρό είναι να σου σκοτώνουν όχι μόνο ό,τι αγαπάς αλλά και ό,τι έχεις να θυμάσαι από αυτό;

Θυμάμαι εκείνο το φιλί στο μετώπο και τα τρυφερά σου φιλιά στα πόδια. Θυμάμαι το χέρι σου μπλεγμένο στο δικό σου. Θυμάμαι την αγκαλιά σου και το τρέμουλο στο σώμα σου όταν τελειώναμε μαζί. Θυμάμαι που ζήλευες, που νευρίαζες, που γελούσες, που έλεγες πόσο όμορφη είμαι όταν δεν είμαι βαμμένη. Όλα αυτά τα ένιωσες για λίγο, μα τα ξέχασες.

Τώρα πια δεν υπάρχει πουθένα αυτό που ζήσαμε, αφού δεν υπάρχει μέσα σου είναι σα να μην υπήρξε ποτέ. Δεν έχω μάρτυρες, δεν έχω αποδείξεις, δε μου χαίρζεις ούτε μία στιγμή. Είμαι όντως τρελή;

Για φαντάσου | Σοφία Ιττέ


Πάντα έλεγα… για φαντάσου να έρθει στη ζωή σου ένας άνθρωπος που θα την κάνει μαγική, ένας άνθρωπος που θα σε αγαπήσει!
…να γκρεμίσει τα τείχη που τα λόγια του αέρα και τα συναισθήματα της στιγμής έχτισαν μέσα σου.
…να δει τις ουλές της ψυχής σου και χωρίς να φοβηθεί, να τις φιλήσει με τον πιο αγνό τρόπο.
Για φαντάσου να σε κρατάει αγκαλιά και να σου λέει ότι ΄΄όλα θα πάνε καλά΄΄, όταν ο κόσμος γύρω σου θα έχει καταρρεύσει.
…να παίζει μαζί σου σα μικρό παιδί χωρίς να τον νοιάζει να ΄΄τσαλακωθεί΄΄.
…να γελάει με τις γκριμάτσες σου.
…να χορεύει μαζί σου κάθε νότα που θα του θυμίζει μια στιγμή σας.
…να βλέπει την αλήθεια σου και να την ερωτεύεται.
…να ακούει τους προβληματισμούς σου, τα άγχη σου, τους φόβους σου και με μια του λέξη, με ένα του βλέμμα όλα να γίνονται πιο απλά, πιο εύκολα.
Για φαντάσου να ονειρεύεσαι μαζί του το αύριο χωρίς ενδοιασμούς.
…να είναι δίπλα σου σε κάθε σου νέο ξεκίνημα και με ένα του χάδι να σου δίνει την ώθηση που χρειάζεσαι.
…να αγαπάει το παιδί που έχεις μέσα σου και όχι να το τιμωρεί.
…να σε θαυμάζει για αυτό που είσαι και όχι για αυτό που θα ήθελε να είσαι.
…να σε σέβεται.
…να σε αποδέχεται ολοκληρωτικά χωρίς επικρίσεις και περιορισμούς, χωρίς να θέλει να σε βάλει καλούπι, σε κλουβί.
...να σε κάνει να πιστέψεις ξανά στη δύναμη που έχει το ΄΄εμείς΄΄.
Για φαντάσου να γίνεται αγρίμι, όταν κάποιος πάει να σε πονέσει.
…να απλώνει τα χέρια του με θαλπωρή και να σε γεμίζει ασφάλεια όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί το θέλει, το νιώθει.
…να σε νοιάζεται.
…να βουτάει μαζί σου στα δύσκολα, στα πολύπλοκα χωρίς να σκεφτεί το ΄΄πώς΄΄ και το ΄΄γιατί΄, να το κάνει για εσένα.
Για φαντάσου να έρθει στη ζωή σου ένας τέτοιος άνθρωπος…
Όνειρα θα μου πεις!
Και αν σου πω, όμως, ότι εγώ έχω στη ζωή μου έναν τέτοιο άνθρωπο;



Έκθεση "Κάλαϊς" στη Depôt Art Gallery




«Κάλαϊς»

Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018
ώρα 20:00 έως 23:00

 στην Dépôt Αrt gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι)

Η Dépôt Art gallery (Νεοφύτου Βάμβα 5, Κολωνάκι) εγκαινιάζει την
Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018

και ώρα 8 μ.μ. έως 11:00 μ.μ. την ομαδική εικαστική έκθεση με θέμα :

«Κάλαϊς»

Η έκθεση διαρκεί από 19 Ιουνίου έως  30 Ιουνίου 2018





Την έκθεση επιμελούνται ο ιστορικός Τέχνης κι Eπίκουρος Kαθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Βαφειάδης και η ιστορικός Tέχνης Όλγα Λατουσάκη, ενώ για το concept, την  οργάνωση και την  επικοινωνία της έκθεσης την ευθύνη έχει ο Δημήτρης Λαζάρου.

66 σύγχρονοι εικαστικοί παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής, γλυπτικής και φωτογραφίας, έχοντας σαν έμπνευση την Ελληνιστική λέξη «Κάλαϊς» από την οποία προέρχεται η λέξη «γαλάζιος».
Κάλαϊς (πολύτιμος λίθος χρώματος τυρκουάζ) [ρήμα: καλαΐζω > μετοχή: ο καλαΐζων > γαλαΐζων > γαλάζιος]
Έχοντας κάθε χρώμα τη δική του ψυχολογική ερμηνεία και συμβολισμό πρέπει να επισημανθεί ότι:
Το ΤΙΡΚΟΥΑΖ συμβολίζει την εσωστρέφεια, αναγέννηση, πρόοδο, ανθρωπιά και την απέχθεια στους περιορισμούς ή την καταπίεση. Χρώμα που εκφράζει την αγνή καρδιά, την φρεσκάδα ενώ ενθαρρύνει την καθαρή και ειλικρινή επικοινωνία. Γενικότερα, είναι ο καλύτερος σύμμαχος της γνώσης και της πληροφόρησης, καθώς ενισχύει την διερεύνηση του νου.

Το ΓΑΛΑΖΙΟ είναι το χρώμα της ουράνιας συνείδησης, της αρμονίας και της ηρεμίας. Συμβολίζει την αθανασία, το νου, την αποκάλυψη, την σοφία, την ευσέβεια και την ψυχρότητα. Επίσης, αντιπροσωπεύει την μάθηση και τα υγιή συναισθήματα, ενώ ευνοεί την γνώση. Ενισχύει την αφοσίωση, τη σταθερότητα, την μεγαλοψυχία, την πιστή φιλία και την μετρημένη ζωή. Έχει ηρεμιστικές ιδιότητες και κατευνάζει τα πάθη.
Ο Δρ. Ιστορίας της Τέχνης  και επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών Κωνσταντίνος Βαφειάδης στο κείμενό του «ΚΑΛΑΪΣ: ΜΗΤΡΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΠΕΝΘΗΣ» σημειώνει:
«ΚΑΛΑΪΣ: γλαυκοπράσινος χρυσοφυὴς ουρανός και σμαραδόχρους θάλασσα, μήτρα που γεννά αέναα τον πολυπλάνητα και περιπαθή Ἐλληνα ποιητή. Η κυανίζουσα αυτή μήτρα τον πλαστουργεί και τον ανδρώνει, ωθώντας αυτὸν πρὸς την σισύφεια ατραπό, τὴν ουρανόχρου θύρα που οδηγεί στὴν απειρία της ζωής.
ΚΑΛΑΪΣ: γαλαζοπράσινοι ανεμόδαρτοι αιγιαλοὶ καὶ σμαραγδένιοι ανεμοφυείς βράχοι, είναι η φωνή η οποία καλεί τον καλλιτέχνη, καλεί σε σύναξη όλους όσους αποδέχονται ταπεινά την Αλήθεια του καλλιτέχνη, του πλάνητα ανθρώπου που δεν γνωρίζει Ιθάκη.
ΚΑΛΑΪΣ: χαλκόχρυση γη και γλαυκόχροες υδάτινες πηγές ορίζουν το άδηλο καὶ γαλαζόμαυρο μέλλον του δημιουργού. Κυανωπός ο δρόμος του, σε εύφορους λειμώνες, συμφυείς με ουρανομήκη πέρατα. Το γλαυκό του βλέμμα, θολό σαν φαιογάλανη ομίχλη, στρέφεται πρός την χαλκίνη πύλη, την έξοδο προς τους ιερούς τόπους του Ουρανού.
ΚΑΛΑΪΣ: κυανίζουσες νεφέλες και ουρανόχρους υετός δροσίζει τώρα την ψυχή του, τον κόσμο που αυτός έπλασε, ερήμην του ιδίου. Σταγόνες διάφανες χρυσοειδείς, από χαρίσματα και θεία δώρα, προσπίπτουν στα γλαυκά του χέρια, τα χέρια εκείνα που ορίζουν τα πέρατα του κόσμου, τά πέρατα της σκέψης μας.
ΚΑΛΑΪΣ: γλαυκωπό το γάλα μικρής θεραπαινίδος και σίτος χρυσοϋφής θρέφει ακόμη τον δημιουργό, γαλαζόμαυρο πλέον από τα πολυειδή τραύματα στο κυανό του σώμα. Αλλά αυτός φέρει αιγίδα βαθυκύανη αλλά και παυσίλυπο, καθώς βαδίζει πρὸς το σισύφειο τέλος του, προστατευμένος.
ΚΑΛΑΪΣ: κυανίζει τώρα το ουρανόπεμπτο έμβλημα, γαλανόλευκος είναι τώρα η σμύρνα στο φωτοειδές σάβανο του Ποιητή, κεντημένο από τὴν αγάπη κυανόαιμων και γλαυκοπρόσωπων αγγέλων. Γλαυκόχροο το νερό στον κύαθο. Μέλλει να γίνει χρυσή σπονδή στὴν ποιητική του μήτρα, στον τόπο τούτο που τον γέννησε, συνώνυμο της καλλιτεχνικής δημιουργίας.»

Συμμετέχουν οι εικαστικοί:

Christina Pancess // Eleni Gkinosati // Evi Kirma // Hanna Schibel // Nina Aspeta // Sonke // Victor Bakker // Αντώνης Αντζουλίδης // Έλενα Αντωνίου // Μαρία Αποστόλου // Σταύρος Αποστόλου // Μαρία Αργυρακοπούλου // Ελένη Σαμέλη Βαρουξάκη // Κωνσταντίνος Βαφειάδης // Κωνσταντίνος Βερούτης // Ήβη Γαβριηλίδη // Αντρέας Γαβριλιάδης // Παλίντα Γεωργουλάκου // Μίνα Γκελντή // Μανταλένα Γκινοσάτη // Βερονίκη Δαμιανίδου // Δικαία Δεσποτάκη // Τάσος Δήμος // Εύα Διβάρη // Τάνια Δρογώση // Γεράσιμος Θωμάς // Ευδοκία Θωμοπούλου // Ιωάννα Τ. // Λεωνίδας Καμπανάκης // Εβίτα Κανέλλου // Κατερίνα Καρακατσάνη // Σπύρος Καράμπελας // Ιωάννα Καρδιακού // Γεωργία Κοκκίνη // Γιώργος Κουβέλης // Ελένη Κύρου Τσακάλου // Νάντια Κωνσταντοπούλου // Κατερίνα Μαυρολέων // Λίζα Βασιλάτου Μέρλιν // Κωνσταντίνα Μηνά // Μάτα Μπίγαλη // Νίκη Μπίγαλη // Βασιλική Μπλούκου // Μπέττυ Μπογιατζή // Αναστασία Ντόντη // Ειρήνη Παγώνη // Δέσποινα Πανταζή // Σοφία Παπαθανάση // Ευδοξία Παπασάββα // Σμαράγδα Παπούλια // Γιώργος Παρτσινέβελος // Βασίλειος Πάτας // Ειρήνη Πετροπούλου // Νάντια Ράπτη // Νατάσσα Ραχωβίτσα // Δημήτρης Ριμπάς // Μαρία Ρουφάνη // Κώστας Σπηλιωτόπουλος (ERIC COSPI) // Σοφία Σταύρου // Μαίρη Στεφάνου // Γιάννης Τζομάκας // Μαρία Φίλη // Πέγκυ Χαραμή // Αθηνά Χατζή // Κατερίνα Χορταριά // Νάγια Χρυσανθακοπούλου
Την έκθεση συνοδεύει κατάλογος 32 σελίδων, ο οποίος διανέμεται ΔΩΡΕΑΝ!

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Επιμέλεια & κείμενα έκθεσης: :  Κωνσταντίνος Βαφειάδης – Όλγα Λατουσάκη

Concept – Οργάνωση - Επικοινωνία: Δημήτρης Λαζάρου – email: repdla@hotmail.com
Επιμέλεια video έκθεσης: Τάσος Πέτσας


Η instrumental σύνθεση «Love (Unlimited)», που συνοδεύει μουσικά το video της έκθεσης είναι του δημιουργού Τάσου Πέτσα.
Μεταφράσεις στα Αγγλικά: Μαρία Συρρή

Εγκαίνια: Τρίτη, 19 Ιουνίου 2018, ώρα 20:00 – 23:00

Διάρκεια έκθεσης: 19 Ιουνίου έως 30 Ιουνίου 2018


Dépôt Art gallery
Νεοφύτου Βάμβα 5
106 74 Κολωνάκι Αθήνα
Τηλ επικοινωνίας: 210 3648174
e-mail:info@depotgallery.gr
Facebook:depotgallery.gr
Web site:www.depotgallery.gr


Ώρες λειτουργίας: Τρίτη έως Παρασκευή 14:00 – 20:00
                            Σάββατο 11:00 –15:00
                            Κυριακή κλειστά
                            Δευτέρα κατόπιν ραντεβού

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ



Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2018

Θαμπό | Λυσίμαχος Τίγκας


Η θλίψη που έπεφτε
Κάτω από τα πέταλα
Νεκρών παπαρουνών
Έβρεχε τα χέρια μου
Έβαφε κόκκινα
Τα δάκρυα των άστρων
Που κοιτούσα θυμωμένος
Επειδή πάλι με προσπέρασαν
Έλκονταν βαρυτικά
Μόλις σε ακούμπησα
Συγκέντρωναν το χρώμα τους
Να λάμψουν πάνω σου
Όλο το θαμπό κίτρινο
Που έβαφε τις μέρες μου



Ανακοινώνεται το φετινό πρόγραμμα του 61ου Φεστιβάλ Φιλίππων

61ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
ΜΕ ΘΕΑ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ
1918-2018   ∆ΗΜΟΣ ΚΑΒΑΛΑΣ
7/7-29/8/2018


Με θέα την Καβάλα. Φέτος το φεστιβάλ εχει ΘΕΑ.
Η λέξη στα κεφαλαία μπορεί να διαβαστεί και Θεά. Ο τόνος έτσι κι αλλιώς είναι της Καβάλας. Αυτή μας δίνει τον τόνο, το λόγο, εδω και 61 χρόνια.

Συνεχίζουμε, λοιπόν, από εκεί που είχαμε μείνει, με την ίδια ένταση, με αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Επιμένουμε στις βασικές κατευθύνσεις και ταυτόχρονα αλλάζουμε. Ναι, το Φεστιβάλ φέτος είναι αφιερωμένο στην Καβάλα. Γιορτάζει μαζί της τα 100 χρόνια του Δήμου Καβάλας.
Καλλιτέχνες που κατάγονται, ζουν και δραστηριοποιούνται στην Καβάλα, εικαστικοί, μουσικοί, ηθοποιοί, συγγραφείς, φωτογράφοι, αλλά και απλοί πολίτες – και αυτό μας αρέσει πάρα πολύ - παρουσιάζουν την εργασία τους στην πόλη τους, στην πόλη μας.
Ο Κώστας Καρακίτσος χρωματίζει τέσσερις δρόμους της πόλης ξαφνιάζοντας ευχάριστα τους περαστικούς. Ο Λευτέρης Κελβερίδης επιλέγει και προλογίζει εφτά κορυφαίες ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου για μια βδομάδα προβολών στον -ιστορικό πια- Ζέφυρο. Η Εύα Οικονόμου-Βαμβακά στήνει στο Καρνάγιο μια παράσταση για τα ψαροκάικα της Καβάλας και την ιστορία τους που τρεμοσβήνει, τους Αιγύπτιους ψαράδες, εξερευνώντας το θαλάσσιο μονοπάτι όπου ο «νεκρός ταξιδιώτης» του Παπαδιαμάντη συναντά έναν χαμένο ψαρά από την Αίγυπτο. Τραγουδοποιοί που ζουν και εργάζονται στην πόλη μας - ο Μιχάλης Πρεπόνης και οι αδελφοί Ευφροσυνίδη - συναντιούνται για μια μεγάλη κοινή συναυλία. Ο Άλκης Ζοπόγλου με το σχήμα του Kontrabando,συνδυάζοντας ηχοχρώματα και μουσικές διαφόρων πολιτισμών, επιστρέφουν στην Καβάλα για μια μοναδική μουσική βραδιά στην αυλή του Ιμαρέτ. Ο Κοσμάς Χαρπαντίδης ανασύρει από την λήθη την πολύπλευρη προσωπικότητα του ποιητή Ιωάννη Κωνσταντινίδη που –αν και Κρητικός – αγωνίστηκε για την απελευθέρωση της Καβάλας.

Η Καβάλα γίνεται θέμα και προορισμός της φετινής εικαστικής δράσης με τίτλο “Εικαστική διαδρομή στην πόλη”, σε συνεργασία με τη Μικρή Άρκτο. Καλλιτέχνες δημιουργούν έναν εικαστικό περίπατο, με στάσεις σε σημαντικά αξιοθέατα της πόλης της Καβάλας αλλά και σε ιστορικά καταστήματα. Κάθε έργο θα αποτελεί και μια στάση της πρωτότυπης αυτής διαδρομής, μια ψηφίδα στο παλίμψηστο μωσαϊκό της πόλης και της ιστορίας της.

Φυσικά, δεν λείπουν οι φιλοξενίες μεγάλων σχημάτων μουσικής, θεάτρου και χορού στο Φρούριο της πόλης, στο Στρατόπεδο Ασημακοπούλου αλλά και στο προαύλιο του 7ου Δημοτικού Σχολείου στο Φάρο.
Σταθερός τόπος συνάντησης, ωστόσο, παραμένει πάντα το αρχαίο θέατρο Φιλίππων. Εκεί υποδεχόμαστε σημαντικές παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, του ελεύθερου θεάτρου, των μεγάλων κρατικών σκηνών Ελλάδας και Κύπρου. Ξεχωριστή θέση στο φετινό μας πρόγραμμα έχει η συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας με το Φεστιβάλ Αθηνών και την ομάδα VASISTAS, που κάνει πρεμιέρα στο Μικρό Θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου.
Αλλά δεν σταματάμε εκεί. Στόχος μας παραμένει πάντα η δημιουργία ενός φεστιβάλ με δικό του χαρακτήρα, δικό του βλέμμα. Η περιοχή γύρω από το αρχαίο θέατρο, οι Κρηνίδες, αποκτούν ξανά ζωή με το Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου Δράματος που συνεχίζεται για 2η χρονιά, πιο θαρραλέα, πιο δυναμικά. Προσκαλούμε σημαντικούς σκηνοθέτες και τους συνεργάτες τους, να διαμείνουν και να εργαστούν στις Κρηνίδες για σχεδόν ένα μήνα, να έρθουν σε επαφή με την τοπική κοινότητα δείχνοντας - όχι μόνο το αποτέλεσμα του κόπου τους - αλλά ολόκληρη τη διαδικασία των προβών πάνω στο αρχαίο δράμα, που θα είναι ανοιχτή σε όποιον ενδιαφέρεται να παρακολουθήσει. Θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε τον Γιάννη Καλαβριανό να στήνει μια παράσταση για τον σχετικά άγνωστο μύθο του Βελλεροφόντη, με τους Διαμαντή Αδαμαντίδη, Δέσποινα Γιαννοπούλου, Γιώργο Γλάστρα, Αλεξία Μπεζίκη, Γιώργο Κοτσιφάκη, Χρήστο Παπαδόπουλο και Στέφη Πουλοπούλου. Τη Γεωργία Μαυραγάνη, με τους τελειόφοιτους της Δραματικής Σχολής «Δήλος» της Δήμητρας Χατούπη, σε μια πρώτη σκηνική προσέγγιση του «Προμηθέα Δεσμώτη» του Αισχύλου. Τον Θέμη Πάνου, τον Δημήτρη Σωτηρίου και τον Θανάση Δήμου, έναν αιώνα μετά την έναρξη των ανασκαφών στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, να πραγματοποιούν μια ανάγνωση – ανασκαφή στην κορυφαία τραγωδία του Σοφοκλή «Οιδίπους Τύραννος».
Ο ενθουσιασμός μας γίνεται ακόμη μεγαλύτερος βλέποντας φέτος την τοπική μας παραγωγή γίνεται παγκόσμια, αφού η εναρκτήρια παράσταση του 1ου Διεθνούς Εργαστηρίου Αρχαίου Δράματος, «Ίων» του Ευριπίδη, σε παραγωγή του ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας και του Φεστιβάλ Φιλίππων και σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη, μια δουλειά που γεννήθηκε εδώ, στις Κρηνίδες, έγινε δεκτή να παρουσιαστεί στο θέατρο «THE TANK» στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης, την επόμενη άνοιξη.
Όμως, έχουμε κι έναν ακόμη λόγο να χαμογελάμε. Το Φεστιβάλ Φιλίππων είναι πια μέλος του Διεθνούς Δικτύου Αρχαίου Δράματος, έναν θεσμό που υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού και έχει σαν στόχο την ανάπτυξη της θεατρικής τέχνης του Αρχαίου Δράματος τόσο σε επαγγελματίες όσο και σε ανθρώπους που ενδιαφέρονται να διευρύνουν τους ορίζοντες τους.

Θοδωρής Γκόνης
Καλλιτεχνικός Διευθυντής
Φεστιβάλ Φιλίππων & ΔΗΠΕΘΕ Καβάλας






ΣΥΝΟΠΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ





ΑΡΧΑΙΟ ΘΕΑΤΡΟ ΦΙΛΙΠΠΩΝ

7 Ιουλίου
5η ΕΠΟΧΗ ΤΕΧΝΗΣ
«Ηλέκτρα» του Ευριπίδη
Σκηνοθεσία: Θέµης Μουµουλίδης

14 Ιουλίου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ – ∆ΗΠΕΘΕ ΚΑΒΑΛΑΣ
«Χοηφόρες» του Αισχύλου
Σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη

18 & 19 Ιουλίου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΑΘΗΝΩΝ – ∆ΗΠΕΘΕ
ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ – ∆ΗΠΕΘΕ ΚΡΗΤΗΣ
«Θεσµοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

21 Ιουλίου
ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΚΥΠΡΟΥ
«Πέρσες» του Αισχύλου
Σκηνοθεσία: Άρης Μπινιάρης

22 & 23 Ιουλίου
Επιχειρήσεις Μαροσούλη – ∆ΗΠΕΘΕ Βόλου
«Βάτραχοι» του Αριστοφάνη
Σκηνοθεσία: Κώστας Φιλίππογλου

25 Ιουλίου
Arcadia Media – ∆ΗΠΕΘΕ Βέροιας – ∆ΗΠΕΘΕ Κοζάνης
«Αγαµέµνων» του Αισχύλου
Σκηνοθεσία: Τσέζαρις Γκραουζίνις

27 & 28 Ιουλίου
«Αχαρνής» του Αριστοφάνη
Σκηνοθεσία: Κώστας Τσιάνος

4 & 5 Αυγούστου
«Αντιγόνη» του Σοφοκλή
Σκηνοθεσία: Αιµίλιος Χειλάκης – Μανωλης ∆ούνιας

11 Αυγούστου
Σταύρος Ξαρχάκος – Άλκηστις Πρωτοψάλτη
«Η Συνάντηση»

18 Αυγούστου
ΚΘΒΕ
«Ορέστης» του Ευριπίδη
Σκηνοθεσία: Γιάννης Αναστασάκης

25 Αυγούστου
ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ
«Ηλέκτρα» του Σοφοκλή
Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου

26 Αυγούστου
«Χένσελ και Γκρέτελ» Σκηνοθεσία: Κάρµεν Ρουγγέρη

29 Αυγούστου
«Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ρήγας



ΦΡΟΥΡΙΟ
10 Ιουλίου
∆ΗΠΕΘΕ ΣΕΡΡΩΝ - Create4Art
Άγρια ∆ύση του Θοδωρή Αθερίδη
Σκηνοθεσία: Μπέσυ Μάλφα

24 Ιουλίου
«Buenos Tangos, Romper el Piso»
Χορογραφίες: Natalia Hills

30 Ιουλίου
∆ΗΠΕΘΕ ΠΑΤΡΑΣ
«Οιδίπους - Ο µύθος του κόσµου όπως τον είπαν οι Έλληνες»
Σκηνοθεσία: Σταύρος Τσακίρης

ΜΕ ΘΕΑ ΤΗΝ ΚΑΒΑΛΑ
1918-2018  ∆ήµος Καβάλας
9 Ιουλίου
Σωκράτης Μάλαµας, Θανάσης Παπακωνσταντίνου
«Με στόµα που γελά»
Στρατόπεδο Ασηµακοπούλου
23  – 29 Ιουλίου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ – ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ Σ.Φ.Γ.Τ. ΚΑΒΑΛΑΣ
«Το Φεστιβάλ πάει σινεµά»
Θερινός Κινηµατογράφος «Ζέφυρος»
Αυγούστου
Κωστής Μαραβέγιας
Στρατόπεδο Ασηµακοπούλου
3 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
Βαρέα και Ανθυγιεινά – Μιχάλης Πρεπόνης, «Χίλιοι δρόµοι . . .»
Φρούριο Καβάλας
8 & 9 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Βάρδα µπένε – µια ιστορία που µάλλον δε θέλεις να ακούσεις»
Σκηνοθεσία: Εύα Οικονόµου Βαµβακά
Καρνάγιο
22 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ – ΚΑΠΑ ΕΚ∆ΟΤΙΚΗ
Κοσµάς Χαρπαντίδης «Κάπα ποιητού», Παρουσίαση βιβλίου
7ο ∆ηµοτικό Σχολείο – Φάρος
23 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
Kontrabando «Μελωδίες και ρυθµοί µιας πολυπολιτισµικής Ελλάδας»
Ιµαρέτ
27 Αυγούστου
∆ηµήτρης Μυστακίδης «AMERIKA» (SOLO)
7ο ∆ηµοτικό Σχολείο – Φάρος
2ο Διεθνές Εργαστήριο Αρχαίου ∆ράµατος
1-21 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
Κρηνίδες Καβάλας
20 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Βελλεροφόντης» Παλεύοντας µε τα τέρατα
Σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
21 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Βασιλική Β’ Οιδίπους Ανασκαφή δεύτερη»
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Γκόνης
Βασιλική Β’
∆ΡΑΜΑΤΙΚΗ ΣΧΟΛΗ «∆ήλος» -
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Προµηθέας ∆εσµώτης»
του Αισχύλου
Σκηνοθεσία: Γεωργία Μαυραγάνη
Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων
ΕΚΘΕΣΕΙΣ
Ιουλίου-29 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ-ΜΙΚΡΗ ΑΡΚΤΟΣ
«Εικαστική διαδροµή στην πόλη»
Επιµέλεια: Ίρις Κρητικού
Ιουλίου-29 Αυγούστου
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΦΙΛΙΠΠΩΝ
«Χρωµατόδροµοι» του Κώστα Καρακίτσου