Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021

#weremember | Προτάσεις | Σινεμά, Τέλλος Φίλης | "39405", Μια Μαρτυρία | Σειρά Ντοκιμαντέρ Εκτός Ιστορίας

 Επιμέλεια: Μαρίνα Καρτελιά

Προς την Ημέρα Μνήμης 
Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων 
του Ολοκαυτώματος 

Προτάσεις του Σελιδοδείκτη:

{"39405", Μια μαρτυρία}

Από τη σειρά ντοκιμαντέρ ΕΚΤΟΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ 
αλίευσε για μας ο αγαπημένος Τέλλος Φίλης,
αυτή την συγκλονιστική μαρτυρία.

Η Ζάνα Σαντικάριο-Σατσόγλου, θεσσαλονικιά εβραϊκής καταγωγής, το 1943 (18 χρονών) μεταφέρθηκε από τους Ναζί σε στρατόπεδο "εργασίας" στην Πολωνία μαζί με χιλιάδες συμπολίτες μας. Οι γονείς και τα αδέρφια της εξοντώθηκαν εκεί.
Η ίδια είναι από τους λιγοστούς θεσσαλονικιούς Eβραίους που επέζησαν και απελευθέρωσαν οι σύμμαχοι το 1945.
Πενήντα πέντε χρόνια μετά, το 2001,
η Ζάνα αφηγείται την ιστορία της σε μαθητές
του Λυκείου Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης.

Οι μαθητές -πρόσφυγες και μετανάστες- που προέρχονται από χώρες
όπως Γεωργία, Αλβανία, Κροατία, Γιουγκοσλαβία
συζητούν μαζί της.


Τον ευχαριστούμε πολύ.

#weremember | Προς την Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος | Γεώργιος Ξένος

 Επιμέλεια: Μαρίνα Καρτελιά.

Για την φετινή δράση #weremember


Γεώργιος Ξένος



To έργο αποτελεί ευγενική παραχώρηση του καλλιτέχνη για το

#weremember

και την Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων

του Ολοκαυτώματος


Θερμές Ευχαριστίες


Γεώργιος Ξένος

Δείτε επίσης:

Εικά-ζω: Τα μάνταλα των Οριζόντων

καθώς και την παρακάτω διαδικτυακή έκθεση

για το Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ


Βίντεο διαδικτυακής έκθεσης στο

The Center for Hellenic Studies

του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ

Σάββατο, 16 Ιανουαρίου 2021

Η οικία που γεννήθηκε ο Νίκος Γκάτσος στην Ασέα Αρκαδίας θα ανακηρυχθεί μνημείο

 Μετά τον Κωστή Παλαμά, τον Οδυσσέα Ελύτη, ο Νίκος Γκάτσος θα «αποκτήσει» σύντομα τη δική του στέγη. Το Υπουργείο Πολιτισμού με βάση του Νόμου 3028/02 "Περί Προστασίας των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς"  ζήτησε να δρομολογηθεί άμεσα η διαδικασία ανακήρυξης της οικίας του ποιητή της Αμοργού ως μνημείο.



 «Ο ποιητής της "Αμοργού", ο συνδημιουργός στα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη και πολλών ακόμη Ελλήνων συνθετών, δημιούργησε ποίηση μουσική με τον λόγο του και τον εσωτερικό ρυθμό των λέξεών του. Η επιλογή των λέξεων και η θέση τους στον στίχο έφερναν στους συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε μουσικές φωνές και ήχους. Ο Νίκος Γκάτσος δεν άφησε πλήθος ποιητικών συλλογών. Η μία, η "Αμοργός" είναι το απαύγασμα στον νεοελληνικό ποιητικό λόγο. Χειρίστηκε τη γλώσσα ως ποίηση, σε κάθε μορφή του έργου του, στο τραγούδι και στη μετάφραση. Είναι ένα πολύτιμο έργο που μας πλημμυρίζει με την ποιότητα, την τρυφερότητα, την ομορφιά του. Είναι χρέος της Πολιτείας να προστατέψει και να αναδείξει το σπίτι που γεννήθηκε ο Ποιητής» υποστήριξε το ΥΠΠΟ.

Η επιστολή της υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού προς τον γενικό γραμματέα Πολιτισμού Γιώργο Διδασκάλου, έχει ως εξής:

«Σας επισυνάπτω φάκελο φωτογραφιών, ο οποίος μου επεδόθη από την πρόεδρο του Συνδέσμου των εν Αθήναις Ασεατών και Ασεατών Αττικής κ. Μαρία Οικονομοπούλου- Φράγκου, καθώς και την επιστολή του Συνδέσμου, στην οποία διατυπώνεται η επιθυμία των μελών του να κηρυχθεί και να προστατευθεί από το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού η οικία του μεγάλου ποιητή Νίκου Γκάτσου στην Ασέα Αρκαδίας. Για τον ποιητή Νίκο Γκάτσο μίλησε ο Μάνος Χατζιδάκις. "Μνημειώδες έργο του νεοελληνικού ποιητικού λόγου", χαρακτήρισε την "Αμοργό" ο Μάνος Χατζιδάκις, "επειδή περιέχει βαθύτατα την ελληνική παράδοση, δεν την εκμεταλλεύεται, ενώ συγχρόνως περιέχει όλη την ευρωπαϊκή θητεία του Μεσοπολέμου".

Το έργο του Γκάτσου, τεράστιο σε ποσότητα και ποιότητα, μελοποιήθηκε από τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες. Οι στίχοι του δημιούργησαν έργα-σταθμούς στο ελληνικό τραγούδι. Το μεταφραστικό του έργο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Εξαιρετικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης, του Λαϊκού Θεάτρου "ανέβηκαν" πατώντας στις δικές του μεταφράσεις. Κατόπιν των ανωτέρω και βάσει του συνημμένου φακέλου, παρακαλώ να δρομολογήσετε την διαδικασία κήρυξης της οικίας Γκάτσου, στην Ασέα, βάσει των διατάξεων του Ν. 3028/02 "Περί προστασίας των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς". Όπως αναφέρει ο Σύνδεσμος στην επιστολή του, οι κληρονόμοι του ποιητή προτίθενται να παραχωρήσουν στο Δημόσιο το κτίριο, ενώ δήμος και περιφέρεια συμφωνούν με την αξιοποίηση της οικίας ως Μουσείο».

Η ταινία "Μήλα" με πρωταγωνιστή τον Άρη Σερβετάλη στον δρόμο για τα Όσκαρ

 Η ταινία «Μήλα» του Χρήστου Νίκου, η ελληνική πρόταση που θα διεκδικήσει υποψηφιότητα στα Όσκαρ 2021, στην κατηγορία καλύτερης Διεθνούς Ταινίας Μεγάλου Μήκους, προβάλεται διαδικτυακά την Κυριακή 17/1 και για ένα εικοσιτετράωρο, με ελεύθερη πρόσβαση, παρέχοντας τη δυνατότητα και στους ψηφοφόρους της Αμερικανικής Ακαδημίας να δουν την ταινία, όπως ενημερώνει το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου.

Φωτογραφία : Ζέτα Χιώτη

Στην ίδια πλατφόρμα, μαζί με τα «Μήλα» θα διατίθεται και η ταινία «Index» του Νικόλα Κολοβού, που προσδοκά την είσοδό της στην πεντάδα υποψηφίων για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας Μικρού Μήκους.

Η απονομή των βραβείων Όσκαρ θα πραγματοποιηθεί τον Απρίλιο του 2021.

Όσο για την online προβολή των δύο ελληνικών ταινιών πρόκειται για κοινή δράση του Los Angeles Greek Film Festival και του UCLA Stavros Niarchos Foundation Center for the Study of Hellenic Culture.

Τα «Μήλα», στη διαδρομή τους προς το Όσκαρ, έχουν πολύτιμη σύμμαχό τους την Κέιτ Μπλάνσετ. Ως γνωστόν, η διάσημη ηθοποιός συνδράμει από τη θέση του executive producer στην προώθηση της ταινίας. Ενδεικτική ήταν η συζήτηση στο κανάλι του διαδικτυακού περιοδικού TheWrap στο YouTube, στις 7 Δεκεμβρίου 2020, όταν η Κέιτ Μπλάνσετ σύστησε τον Έλληνα σκηνοθέτη στο κοινό και στα μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας .

Σύμφωνα με την πρόσφατη πρόβλεψη του περιοδικού Variety, τα «Μήλα» ανεβαίνουν στη 16η θέση ανάμεσα σε ταινίες από 70 χώρες, που φιλοδοξούν να ακουστούν στην πεντάδα των υποψηφίων για το Όσκαρ Διεθνούς Ταινίας, ενώ το περιοδικό The Hollywood Reporter έχει τα «Μήλα» ανάμεσα στις τρεις καλύτερες ξενόγλωσσες ταινίες του 2020: «Τα ''Μήλα'' είναι μία λεπτή σάτιρα για την τεχνολογία, για τα apple στις τσέπες μας που μας κλέβουν τη μνήμη και την προσωπική μας ταυτότητα. Ο ήρωας της ταινίας, όμως, ξυπνάει με αμνησία σε έναν αναλογικό κόσμο χωρίς ίντερνετ και κινητά για να καταγράψει σε μία παλιά Polaroid τις καινούργιες εμπειρίες του, που θα τον βοηθήσουν να συνθέσει μία νέα μνήμη», γράφει το περιοδικό.

Προηγήθηκε η μεγάλη πορεία της ταινίας σε διεθνή φεστιβάλ, με βραβεία και καλές κριτικές, στη διάρκεια μίας δύσκολης χρονιάς λόγω της πανδημίας, που έφερε την παγκόσμια κινηματογραφική κοινότητα σε μία πρωτόγνωρη καθημερινότητα.

Τα «Μήλα» είναι συμπαραγωγή Ελλάδας, Πολωνίας, Σλοβενίας και υποστηρίζεται από το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Το σενάριο είναι του Χρήστου Νίκου και του Σταύρου Ράπτη. Ερμηνεύουν ο Άρης Σερβετάλης, η Σοφία Γεωργοβασίλη, η Άννα Καλαϊτζίδου και ο Αργύρης Μπακιρτζής.



Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

#weremember | Προς την Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος | Προτάσεις του Σελιδοδείκτη |Η πιο πολύτιμη πραμάτεια

 


Γράφει η Μαρίνα Καρτελιά


Προς την Ημέρα Μνήμης 
Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων 
του Ολοκαυτώματος 

Προτάσεις του Σελιδοδείκτη:


Ενα ουμανιστικό παραμύθι που βγάζει τη γλώσσα 
στους αρνητές του Ολοκαυτώματος:

[ ΄Οταν μου το σύστησαν, το διάβασα σε μια μέρα. Νομίζω σε κάθε σπίτι, κάθε παιδί και κάθε μεγάλος, πρέπει να το έχει και να το ρουφήξει όπως εγώ.

΄Αν είναι να ξεκινήσεις από κάπου, ξεκίνα από δω ]

΄

Η πιο πολύτιμη πραμάτεια




Jean-Claude Grumberg


    "Μια φορά κι έναν καιρό, σ΄ένα μεγάλο δάσος ζούσε ένας φτωχός ξυλοκόπος με τη φτωχιά γυναίκα του.
    ΄Οχι όχι όχι όχι όχι, μην ανησυχείτε, δεν πρόκειται καθόλου για τον Κοντορεβυθούλη! ΄Οπως εσείς, έτσι κι εγώ απεχθάνομαι αυτή τη γελοία ιστορία. Πού ακούστηκε οι γονείς να παρατάνε τα παιδιά τους, επειδή δεν έχουν να τα θρέψουν; ΄Ελεος...
    Μέσα σ΄αυτό το μεγάλο δάσος λοιπόν επικρατούσε μεγάλη πείνα και πολύ κρύο. Ιδίως τον χειμώνα. Το καλοκαίρι μια τρομερή ζέστη έπεφτε σ΄αυτό το δάσος κι έδιωχνε το πολύ κρύο. Η πείνα απεναντίας ήταν σταθερή, προπάντων τα χρόνια που γύρω από αυτό το δάσος, μαινόταν ο παγκόσμιος πόλεμος.
    Ο παγκόσμιος πόλεμος, ναι ναι ναι ναι ναι."



"N΄αντέξουμε, ν΄αντέξουμε, ν΄αντέξουμε, αυτό το πράγμα, δεν μπορεί, κάποτε θα τελειώσει".

 

 "Φοβισμένος αλλά ταυτόχρονα περήφανος και ανακουφισμένος, περήφανος που τους φώναξε στα μούτρα, που λευτερώθηκε, που μια ολόκληρη ζωή μέσα στη σιωπή και την υποταγή είχε τελειώσει".


"Κι έτσι η Ντίνα, η αποκαλούμενη Ντιάν σύμφωνα με τα πορσωρινά χαρτιά της και το ολοκαίνουργιο οικογενειακό της βιβλιάριο, μαζί με το παιδί της, τον Ανρί, δίδυμο αδελφό της Ρόζας, απαλλάχτηκαν από τη δύναμη της βαρύτητας κι έφθασαν στον παράδεισο, στην κατοικία των ψυχών που έχουν υποσχεθεί για τους αθώους".


"Δεν μπορεί κανείς να κερδίσει τίποτα σ΄αυτή τη ζωή αν δεν δεχθεί να χάσει κάτι τις, ακόμη κι αν αυτό είναι η ζωή ενός αγαπημένου ανθρώπου ή η δική του". 
 

Η πιο πολύτιμη πραμάτεια

Jean Claude Grumberg

Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2021

Συγκλονίζει η χρυσή ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου για τον βιασμό που δέχθηκε

 Η Σοφία Μπεκατώρου, χρυσή ολυμπιονίκης  ιστιοπλοΐας, με αφορμή τη διαδικτυακή Ημερίδα, με θέμα «Start to Talk/Σπάσε τη Σιωπή - Μίλησε, Μην Ανέχεσαι», που διοργάνωσε το υφυπουργείο Αθλητισμού, μίλησε ανοιχτά για την σεξουαλική κακοποίηση που βίωσε εντός της ομάδας της σε μικρότερη ηλικία. Την πίεση που της ασκήθηκε λόγω του υψηλού στόχου της ομάδας και πως ζούσε με αυτό σιωπηλά. 

Να μιλάμε ανοιχτά, για αυτά, για αυτούς, μέχρι να μην ξαναβιώσει καμία μας όχι μόνο σεξουαλική κακοποίηση αλλά και την παραμικρή παρενόχληση.


"Ποτέ δεν είχα φανταστεί ότι στον αθλητισμό θα αντιμετώπιζα τη βία, πόσο μάλλον τη σεξουαλική. Ως ιστιοπλόος, από πολύ μικρή ηλικία, ταξιδεύω χωρίς τους γονείς μου με παρουσία των συναθλητών μου και του προπονητή.

Όταν αποφάσισα να θέσω ως στόχο την διάκριση στους ολυμπιακούς αγώνες και συγκεκριμένα το χρυσό μετάλλιο, ήξερα ότι θα έπρεπε σε όλους τους τομείς που επιβάλλει το άθλημα μου, να υπερέχω ξεκάθαρα. Για το λόγο αυτό, μαζί με την συναθλήτρια μου ΑιμιλίαΤσουλφά και τον προπονητή μας Ηλία Μυλωνά, σχεδιάσαμε ένα πρόγραμμα με πολύωρες προπονήσεις, εντός και εκτός θαλάσσης μαζί με την ανδρική ομάδα, και συμμετοχή σε μεγάλο αριθμό αγώνων, ώστε να αποκτήσουμε τις κατάλληλες εμπειρίες. Ήμασταν 100% αφοσιωμένοι στο στόχο αυτό. Ένα μεγάλο εμπόδιο που πάντα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε, παραδόξως, ήταν η ίδια η ομοσπονδία μας. 

Όταν εμφανίστηκε σε κάποιες συναντήσεις ως νέος υπεύθυνος προετοιμασίας της εθνικής ομάδας ο Χ και μας αντιμετώπισε εγκάρδια με φιλικότητα και χιούμορ, αναθαρρήσαμε με την Αιμιλία. Η επικοινωνία που δημιουργήθηκε με την ομάδα μας και τον Χ ήταν πάντα στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τους αγώνες, την οικονομική υποστήριξη από την ομοσπονδία και την αγορά εξοπλισμού.

Στην πρόκριση για τους ολυμπιακούς αγώνες, παρόλο που συνήθως δεν είχαμε μαζί εκπροσώπους της ομοσπονδίας σε αγώνες, θα ερχόταν «κάποιος» όπως μας ενημέρωσαν. Μετά τις τελευταίες εξελίξεις εμείς ευχόμασταν να ήταν ο Χ, ο οποίος δημιουργούσε ένα ευχάριστο και υποστηρικτικό κλίμα που ήταν σημαντικό για την επίτευξη των στόχων μας.

Ο Χ ήταν ενθουσιασμένος όπως άλλωστε και η ομάδα μας. Γιορτάσαμε την πρόκριση με δείπνο και μετά επιστρέψαμε οι έξι μας, ανά δύο, στο ξενοδοχείο μας. Εγώ και ο Χ φύγαμε τελευταίοι. Στο δρόμο για το ξενοδοχείο συζητάγαμε για τους αγώνες και τις δυσκολίες. Για μένα θα ήταν η πρώτη ολυμπιακή συμμετοχή και καθώς ήμουν η μικρότερη της ομάδας (21), η χαρά μου ήταν ανείπωτη. Κάποια στιγμή όπως μιλάγαμε με τον Χ γύρισα και με φίλησε. Εγώ πάγωσα, δεν ήξερα πως να αντιδράσω, δεν περίμενα ποτέ να κάνει μία τέτοια κίνηση. Για μένα ο Χ αντιπροσώπευε το πατρικό πρότυπο, ήταν ένας άνθρωπος που επιτέλους δε μας πολεμούσε μέσα στην ομοσπονδία και ήθελε το καλό μας, σκέφτηκα. Συνέχισα να προχωράω τώρα με ταχύτερο ρυθμό κάνοντας πως δεν κατάλαβα ότι συνέβη, αν και του το ανέφερα λέγοντας του ότι δεν περίμενα ποτέ μία τέτοια κίνηση του. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο μας στο ασανσέρ πριν πάει στο δωμάτιο του μου ζήτησε να τον ακολουθήσω. Εγώ αρνήθηκα και πήγα να κλείσω την πόρτα.

Εκείνος πάντα ευγενικά και με χαμόγελο με ρώτησε αν τον φοβάμαι και τότε του απάντησα πως όχι, αλλά ότι δεν υπήρχε λόγος να πάω μαζί στο δωμάτιο του. Εκείνος προσπαθώντας να με πείσει, με διαβεβαίωσε ότι δεν πρόκειται να κάνει κάτι ερωτικό απλά να συζητήσουμε. Ήξερε όμως πώς να μου μιλήσει και πώς να με ηρεμήσει και να με κάνει να ρίξω τις άμυνες μου. Και όταν αυτό έγινε, τότε άρχισε να ασελγεί εις βάρος μου. Προσπάθησε να τον απωθήσω, να του δείξω ότι δεν υπάρχει αμοιβαία επιθυμία, θεωρώντας ότι θα το σεβαστεί. Του είπα όχι, του επανέλαβα ότι δεν θέλω να προχωρήσω και εκείνος με ψεύτικα γλυκόλογα έλεγε ότι δεν είναι τίποτα κάνοντας χιούμορ. Έλεγε ότι θα σταματήσει αν δεν το θέλω, όμως δε σταμάτησε ότι κι αν του έλεγα. Κλαμένη και ντροπιασμένη έφυγα από το δωμάτιο όταν αυτός ολοκλήρωσε και σηκώθηκε από πάνω μου.

Γύρισα στο δωμάτιο μου όπου η συναθλήτρια μου κοιμόταν ανυποψίαστη. Έκανα μπάνιο, ένιωθα βρώμικη, εξαντλημένη, ταπεινωμένη και ανίκανη να υπερασπιστώ τα δικαιώματα μου. Ενώ είχαμε μόλις αποκτήσει το δικαίωμα στο όνειρο με την Αιμιλία, αν εγώ μιλούσα για ότι μου συνέβη, μπορεί αυτό να κατέρρεε. Δεν μπορούσα να διαχειριστώ αυτό το συναίσθημα και δεν μπορούσα να το μοιραστώ με την ομάδα μου γιατί μπορεί να μας δίχαζε.

Έκλαψα πολύ και όταν ξύπνησα άρχισα μία παράσταση που έληξε μέχρι και πριν από λίγο καιρό. Με πολλή δουλειά, θεραπεία και ανάλυση κατάφερα να αναλάβω το βάρος της ευθύνης μου, το να μην μιλήσω τότε, ώστε να απομακρυνθεί αυτός ο παράγοντας εκτός αθλητικών χωρών. Αυτός ο μισάνθρωπος που δεν είχε όρια, εκμεταλλεύτηκε καταστάσεις, την συναισθηματική μου εφορία και την προσήλωση στο στόχο μου. Εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία της ομάδας μας, γνωρίζοντας ότι δεν υπήρχε μεγάλη συνοχή και δύναμη, την θεσμική του θέση , ώστε να ικανοποιήσει το αρρωστημένο του ένστικτο . Ο μόνος στον οποίο κατάφερα να ανοιχτώ ήταν ότι δεσμός που διατηρούσα τότε, από τον οποίο επίσης ζήτησα να μην αντιδράσει, καθώς ήταν κι αυτός Αθλητής. Ο Χ ουδέποτε δήλωσε μετάνοια ή άλλαξε τον τρόπο που λειτουργούσε.

Με την αλλαγή της στάσης μου και την ψυχρότητα μου έγινε ειρωνικός και σε γενικές γραμμές αμφισβήτησε τις ικανότητες και τις επιδόσεις μου σε κάθε δυνατή ευκαιρία λέγοντας ότι οι νεότεροι αθλητές πρέπει να έχουνε πλέον ευκαιρίες και όχι αυτοί των οποίων η καριέρα τους βρίσκεται στη δύση της. Την νοοτροπία αυτή υιοθέτησε από το 1999 μέχρι το 2019. Στο διάστημα αυτό έχω πετύχει τις περισσότερες διακρίσεις για την χώρα μας στην ιστιοπλοΐα, έχοντας όμως χάσει το σημαντικότερο αγαθό ως προσωπικότητα: την αγάπη προς τον εαυτό μου!".

Venceremos | Δέσποινα Γεώργα

Στέκομαι έξω από το κτίριο της Γερουσίας μαζί με ένα ατελείωτο πλήθος από γυναίκες κάθε ηλικίας, εθνικότητας, σχήματος και μορφής. Υπάρχουν άντρες, υπάρχουν παιδιά, υπάρχουν ηλικιωμένοι. Φορούν όλοι πράσινες μπλούζες, πράσινες μάσκες, πράσινα μαντήλια. Κρατούν σημαίες και κάποιες φορούν γκλίτερ στα μάτια τους ή στο σώμα τους. Και αυτό πράσινο. Το νέο αρχίζει να διαδίδεται σαν χείμαρρος από στόμα σε στόμα. Γυναίκες αγκαλιάζονται, άλλες φωνάζουν, άλλες ξεσπούν σε κλάματα, άλλες κάνουν τον σταυρό τους, άλλες κοιτιούνται μεταξύ τους, άλλες απλά δεν μπορούν να το πιστέψουν. Νικήσαμε! Αυτό ψιθυρίζεται παντού.

  Περάσαμε σχεδόν 100 χρόνια παράνομες. 100 χρόνια που οι κρεμάστρες, τα ματζούνια και οι αμφιβόλου ποιότητας ψευτο-γιατροί ήταν η λύση μας. 100 χρόνια που μόνο αν σε βιάζανε ή κόντευες να πεθάνεις είχες το δικαίωμα στην άμβλωση. Ουσιαστικά, το δικαίωμα στην επιλογή. Κάθε χρόνο σχεδόν μισό εκατομμύριο από εμάς καταλήγουν σε λύσεις απελπισίας, σε λύσεις που απειλούν τη ζωή και τη μήτρα μας. Χιλιάδες πεθαίνουν, άλλες τόσες νοσηλεύονται. Όλες σε μία προσπάθεια να έχουν την κυριαρχία της ίδιας τους της ζωής. Όλες σε μία προσπάθεια να διαλέξουν το μέλλον τους. 

  Νικήσαμε! Και ακόμα και τώρα δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Είμαστε η πρώτη μεγάλη χώρα της Λατινικής Αμερικής που νομιμοποιήσαμε το αυτονόητο. Μαζί με εκείνες ακόμα τις λίγες, την Κούβα, την Ουρουγουάη, και κάποιες περιοχές του Μεξικού, όπου η φωνή της γυναίκας εισακούστηκε. Η έκτρωση, πράγμα ανήκουστο για την εξαιρετικά συντηρητική Λατινική Αμερική, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου. Για καλό αυτή τη φορά. Για να δει η πολιτεία ότι οι γυναίκες έχουν αναπαραγωγικά δικαιώματα. Ότι χρειάζεται η σεξουαλική αγωγή στην εκπαίδευση. Ότι χρειάζεται η κοινωνική πρόνοια για τις νεαρές μητέρες, για τις τρανς μητέρες. Ότι χρειάζεται να διωχθεί και να φτάσει στο τέλος του ένα ολόκληρο παρα-ιατρικό σύστημα που εκμεταλλεύεται μία βασική ανάγκη της γυναίκας. Να μη θέλει να φέρει στον κόσμο ένα παιδί. 

  Τώρα πια η ατμόσφαιρα θυμίζει πάρτι. Μια μεγάλη γιορτή όπου όλοι τραγουδούν, χορεύουν , γελούν. Νικήσαμε! Κι ας έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Κι ας μην σταμάτησαν ακόμα οι αγώνες μας. Νικήσαμε και ας μην εξαλείψαμε το πρόβλημα. Βάλαμε το λιθαράκι μας όμως. Ή μάλλον την πέτρα. Και για αυτό θα συνεχίζουμε ακόμα να χορεύουμε στους δρόμους. Περήφανες που θέσαμε το σωστό παράδειγμα, που σώσαμε όσες γυναίκες μπορούσαμε να σώσουμε, που αλλάξαμε μυαλά και συνειδήσεις. Και θα συνεχίσουμε να χορεύουμε. Για να δείξουμε ότι ο κόσμος μπορεί να αλλάξει. Μπορεί να γίνει ένα τσακ καλύτερος αν το θέλουμε πολύ. Και φυσικά, αν το προσπαθήσουμε. Όλοι μαζί. Όλες μαζί. 


 




#Pause: Διαδικτυακή Επιστημονική Εκδήλωση με τίτλο: «Covid-19 & Ψυχική Υγεία»


#Pause:

Διαδικτυακή Επιστημονική Εκδήλωση με τίτλο:

«Covid-19 & Ψυχική Υγεία»


«Η Δυστυχία δεν είναι στα μέτρα του ανθρώπου» μας γράφει ο Αλμπέρ Καμύ σε ένα από τα πιο σπουδαία του βιβλία, στην «Πανούκλα», αποτυπώνοντας πόσο μία πανδημία μπορεί να επηρεάσει την ψυχική κατάσταση του ανθρώπου. Με αφορμή τις ιδιαίτερες συνθήκες που έχει επιβάλλει η πανδημία σε όλους τους τομείς του κοινωνικού και ιδιωτικού βίου, το διαδικτυακό περιοδικό #Pause οργανώνει μία διαδικτυακή συζήτηση - εκδήλωση με θέμα «Covid-19 & Ψυχική Υγεία».

Ομιλητές:

Ελευθερία Βλάχου, Φοιτήτρια Ιατρικής του ΑΠΘ, Ιδρύτρια του Peace of Mind & IFMSA trainer ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Δημήτρης Πετρούνιας, Κλινικός Ψυχολόγος, Project Manager σε καινοτομίες για τον αθλητισμό ΑΜΕΑ

Συνδιοργάνωση - Συντονισμός:

Κάλλια Βαβουλιώτη - Νικολένα Καλαϊτζάκη

Με την Υποστήριξη του διαδικτυακού περιοδικού: #Pause

***

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 23 Ιανουαρίου στις 18:00 μέσω zoom. Όσοι ενδιαφέρεστε να παρακολουθήσετε την εκδήλωση, μπορείτε να στείλετε e-mail στο: pause.events1@gmail.com.

***

Περιλήψεις εισηγήσεων:

• Ελευθερία Bλάχου «Covid-19 & Ψυχική Υγεία / Peace of Mind»

Η Ψυχική Υγεία ορίζεται ως μία κατάσταση συναισθηματικής ευεξίας, όπου το άτομο μπορεί να ζει και να εργάζεται με άνεση μέσα στην κοινότητα και να ικανοποιείται από τα προσωπικά του χαρακτηριστικά επιτεύγματα. Στην συνθήκη αυτή συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις - κριτήρια, τα οποία επιτρέπουν το άτομο να είναι ψυχικά υγιές, όπως για παράδειγμα η αποτελεσματική αντίληψη της πραγματικότητας και η αίσθηση παραγωγής έργου στην κοινωνία. Η υγειονομική κρίση του COVID-19 με τον συνακόλουθο κατ’οίκον εγκλεισμό και κοινωνική αποστασίωση έχουν επηρεάσει ριζικά την ΨΥ του κοινωνικού συνόλου. Η επίδραση της πανδημίας στην ΨΥ εμφανίζει ποικιλομορφία ως προς την ένταση και οξύτητα των επιπτώσεων της συναρτήσει των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των διαφόρων κοινωνικών ομάδων, με την ΨΥ των νέων να απειλείται έντονα, όπως μαρτυρούν τα αποτελέσματα των ερευνών της ελληνικής Start up Sentio Solutions για την ΨΥ. Αναμφίβολα, η πανδημία έχει δυσχεράνει την ψυχική κατάσταση των ατόμων, με αποτέλεσμα την αύξηση των κρουσμάτων των ψυχικών διαταραχών. Ως εκ τούτου, η αναγνώριση σημαδιών ψυχικής κόπωσης αποκτά καθοριστική αξία στην προσπάθεια προάσπισης της ΨΥ. Τέλος, σε αυτό το εγχείρημα, η γνώση και ορισμένων “καλών πρακτικών” για την εξασφάλιση της ψυχικής ευημερίας είναι πάντοτε πολύτιμη.

*Η Ελευθερία Βλάχου είναι Φοιτήτρια Ιατρικής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ιδρύτρια του Peace of Mind και IFMSA trainer ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

• Δημήτρης Πετρούνιας «Covid-19 & Ψυχική Υγεία»

Στην ομιλία θα αναλυθούν προβλήματα που προέκυψαν εξαιτίας του εγκλεισμού και συγκεκριμένα: η έξαρση της ενδοοικογενειακής βίας, η περαιτέρω αποξένωση των ΑΜΕΑ, η αυξανόμενη τάση καταθλιπτικών επεισοδίων και η αυξημένη χρήση ναρκωτικών ουσιών όπως αναδεικνύουν οι μετρήσεις.

*Ο Δημήτρης Πετρούνιας είναι κλινικός ψυχολόγος που ιδιωτεύει στον Πειραιά. Έχει αναπτύξει πολύχρονες συνεργασίες με κορυφαίους αθλητές σε παγκόσμιο επίπεδο. Τα τελευταία χρόνια, και ως project manager, δημιουργεί μαζί με συνεργάτες καινοτομίες για τον αθλητισμό ΑΜΕΑ.

 

 

Οι σειρές του Netflix που ξεχωρίσαμε | Σοφία Σοφιανίδου

 Έχει μπει στη ζωή μας εδώ και πάρα πολύ καιρό και αποτελεί συντροφιά πολλών και στην προ καραντίνας εποχή. Μια πλατφόρμα, που σου δίνει τη δυνατότητα να παρακολουθήσεις έναν μήνα δωρεάν και κατόπιν με συνδρομή, καθιέρωσε την ερώτηση «Καμιά καλή σειρά στο Netflix έχουμε να προτείνουμε;» σε οικεία και τις συζητήσεις περί προτιμήσεων, προτάσεων και ιδεών σχεδόν καθημερινές.

Είναι γεγονός πως η νέα αυτή πραγματικότητα της προβολής ταινιών και σειρών μέσα από το Netflix έχει γίνει δημοφιλής και είναι ελάχιστοι εκείνοι που δεν έχουν μπει στον πειρασμό να τσεκάρουν το περιεχόμενό της. Ειδικά στο κομμάτι των σειρών ο ντόρος είναι αρκετά μεγάλος, κατά καιρούς, και οι φανατικοί αυτών αδημονούν για κάποιο νέο επεισόδιο ή έναν νέο κύκλο.

Εμείς ξεχωρίσαμε δέκα από αυτές οι οποίες έχουν κάτι να μας πουν σε προσωπικό επίπεδο ή αγγίζουν τα όρια της αισθητικής μας και σας τις παρουσιάζουμε ευθύς αμέσως.

100

Αν αγαπάς την επιστημονική φαντασία θα έχεις μια πολύ καλή ευκαιρία να δεις έναν υποτιθέμενο μελλοντικό κόσμο σε μια γη που την εγκαταλείψαμε πολλά χρόνια πριν και τώρα αφού ξεζουμίσαμε και τις πηγές ενέργειας του διαστήματος ρίχνουμε πίσω εκατό νέους -όχι και πολύ καλής διαγωγής- μήπως σωθεί το ανθρώπινο είδος. Ευρηματικότητα, ίντριγκες, μάχες και συνωμοσίες φέρνουν στο προσκήνιο σχέσεις ανθρώπων που είτε ζεις στον Κρόνο είτε στον Άρη είτε στη Γη θα τις έχεις θες δε θες.

Sense8

Καθημερινές ιστορίες 8 αρχικά άγνωστων, μεταξύ τους, ανθρώπων όπου επικοινωνούν τηλεπαθητικά έχοντας τη δυνατότητα να παρεμβαίνει ο ένας στη ζωή του άλλου μέσω της αλληλοκατανόησης και όχι μόνο. Αυτό, άλλωστε, είναι και ένα από τα βαθύτερα μηνύματα αυτής της σειράς. Η αλληλοκατανόηση σε παγκόσμιο επίπεδο.  Το αμέσως επόμενο είναι η ανακάλυψη της σεξουαλικής ταυτότητας χωρίς ενοχές, αναστολές και πρέπει.



The Blacklist

Αμερική, FBI, εγκληματίες και ένας κεντρικός ήρωας σε ρόλο plot twist να φέρνει τα πάνω κάτω στις αστυνομικές αρχές και όχι μόνο. Επιστρέφει, αν και καταζητούμενος,  στη χώρα του και παραδίνεται αυτοβούλως για να προστατευτεί από τους πιο κακούς από αυτόν και σαν αντάλλαγμα δίνει πληροφορίες για να πιαστούν οι μεγαλύτεροι εγκληματίες του πλανήτη. Ταυτόχρονα οι ιστορίες εξελίσσονται ταυτόχρονα με τις σχέσεις του με τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της σειράς.  


Lucifer

Αν υποθέτεις πως ο Διάβολος είναι σατανικός και μόνο, η συγκεκριμένη σειρά θα σε απογοητεύσει. Γιατί εδώ ο «Έξω από ‘δω» έρχεται στη γη με μορφή ανθρώπου και μάλιστα πολύ γοητευτικού για να ζήσει μαζί μας σαν κοινός θνητός γιατί κουράστηκε στην Κόλαση και είπε να ξεδώσει. Προσπαθώντας να ικανοποιήσει τις ομολογουμένως εκκεντρικές του επιθυμίες θα πέσει στην παγίδα του θεούλη με τα βελάκια και θα αρχίσει να ανακαλύπτει την ανθρώπινη του φύση παρέα με αγγέλους και δαίμονες που έρχονται να τον επισκεφτούν για να τον πείσουν να γυρίσει στη θέση του. Έξυπνο χιούμορ με δόσεις ειρωνείας. Αν μη τι άλλο θα γελάσεις αρκετές φορές.

The Witcher

Κυνηγός τεράτων από μετάλλαξη γυρίζει από το ένα μέρος στο άλλο με σκοπό την εξολόθρευσή τους διαπιστώνοντας, όμως, πως πολλές φορές οι άνθρωποι είναι πιο τρομακτικοί από οποιοδήποτε τέρας. Η προσωπική του ιστορία εξελίσσεται παράλληλα με τη σειρά και θα διαπιστώσεις ομοιότητες ακόμη και με σένα που ζεις στον εικοστό πρώτο αιώνα. Πάθη, λάθη, μίσος και αγάπη ανάμεσα σε σκηνικά μια άλλης εποχής θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν τον κεντρικό ήρωα να βρει τη θέση του στον κόσμο.


The Ballad of Buster Scruggs

Ανήκει στην κατηγορία των ταινιών είναι όμως σαν να βλέπεις έξι επεισόδια μια σειράς σερί. Αν το γουέστερν είναι ένα είδος που μπορείς να το δεις και η φωτογραφία είναι κάτι που δίνει έξτρα credits σε ό,τι παρακολουθείς τότε σου προτείνουμε ανεπιφύλακτα να του δώσεις την ευκαιρία. Τα έξι υπο-επεισόδια αυτής της ανθολογίας δείχνουν τη ζωή των ισάριθμων κεντρικών ηρώων εν μέσω παράλογης ωμής βίας. Έξι κλασσικές Αμερικάνικες Ιστορίες της Άγριας Δύσης παράνομων ή και όχι πολιτών μας φανερώνουν πως ο άνθρωπος σε όποια εποχή κι αν ζήσει μπορεί να είναι επικίνδυνα σκληρός.


End of the Fucking World

Μια σειρά κόμικ προσαρμοσμένη για την τηλεόραση μέσα από το πρίσμα του μαύρου χιούμορ. Δύο έφηβοι που αποφασίζουν να ζήσουν την περιπέτεια της ζωής τους ξεκινούν ένα ταξίδι αναζήτησης παρέα με την υπερβολή και την παρορμητικότητα να πρωταγωνιστούν εν μέσω εφηβείας. Τα μαύρο χιούμορ ξεδιπλώνει στοιχεία χαρακτήρων που σίγουρα έχουμε δει να υπάρχουν γύρω μας. Ανατρεπτικές ιστορίες εξελίσσονται σε καταστάσεις που ή θα φρικάρεις ή θα παγώσεις το αίμα σου και θα πας παρακάτω.


The Black Mirror

Μια σειρά που πραγματεύεται τις σχέσεις των ανθρώπων με τις νέες τεχνολογίες. Αυτές που έχουν εισβάλει σε κάθε πτυχή της ζωής μας είτε αυτό είναι υπολογιστής είτε smartphone είτε μια οθόνη plasma. Μια μαύρη οθόνη όλη μας η ζωή και ο Μαύρος Καθρέφτης προσπαθεί να μας δείξει -πολύ έξυπνα- την παράνοια της όλης κατάστασης. Πόσο εξαρτημένοι και απόλυτα παρανοϊκοί μπορούμε να γίνουμε εξαιτίας της;


The Crown

Αν είσαι fan της γνωστής βασιλικής οικογένειας της Γηραιάς Ηπείρου και απορείς πώς ζουν οι γαλαζοαίματοι είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να μάθεις τα πράγματα εκ των έσω. Όλα όσα ξέρουμε, υποθέτουμε ή ποτέ δεν έφτασαν στ’ αυτιά μας θα πάρουν σάρκα και οστά δίνοντας μια αίσθηση της, σχεδόν,  παράλληλης πραγματικότητας μέσα από τη σειρά αυτή. Πόσο εύθραυστοι και κοινοί θνητοί είναι, τελικά, όλοι εκείνοι που δέχονται υπόκλιση αντί χειραψίας; Μια παραγωγή που ανάγκασε το πραγματικό Βασίλειο να ζητήσει δήλωση ότι πρόκειται για μυθοπλασία και μόνο. Άραγε θα δοθεί;


Breaking Bad

Άν θες να μάθεις πώς ένας καθημερινός άνθρωπος που διαγνώστηκε με θανατηφόρα ασθένεια μπορεί να περάσει στη μεριά της παρανομίας νομίζοντας ότι έχει για σκοπό του μόνο το χρήμα τότε είσαι στο σωστό link. Μια σειρά που βγάζει τα καταπιεσμένα θέλω μας ενώ πιστεύουμε ότι κοιμούνται ή δεν υπάρχουν πια. Ξεκινάει μια ιστορία με σκοπό μόνο το εύκολο μεγάλο οικονομικό όφελος αλλά διαπιστώνει στη συνέχεια πως είχε καταντήσει να ζει τις ζωές των άλλων κι όχι τη δική του. Και τελικά τι νόημα έχει να ζεις εάν δεν είσαι ο καλύτερος σε κάτι; Μήπως αυτό σε κρατάει στη ζωή;


Όποια κι αν είναι η αισθητική σας κι όποιο είδος κι αν σάς αρέσει περισσότερο από κάποιο άλλο θα μπορέσουμε να σας διαβεβαιώσουμε ότι καμιά από τις παραπάνω προτάσεις δε θα σας αφήσει αδιάφορους. Τουλάχιστον αυτό συνέβη σε εμάς. 

#weremember | Προς την Ημέρα Μνήμης Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος | ΄Οσο χρειαστεί | Μαρίνα Καρτελιά

 

Γράφει η Μαρίνα Καρτελιά.

 


     ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ

 

Μερικές  φορές  την έβλεπε στον ύπνο της αυτή την Πέτρα. ΄Άλλες πάλι απλώς την σκεφτόταν και μεταφερόταν νοερά εκεί που την πρωταντίκρυσε. Νύχτα, στα σκαλάκια, σ΄ένα πολυσύχναστο δρόμο της Θεσσαλονίκης, φυτεμένη στους αιώνες ανάμεσα στα χόρτα. Μέρος του τοπίου. Μάρτυρας. Σιωπηλός,αλλά μάρτυρας. Επιτύμβια και με εβραϊκά γράμματα που λίγοι Σαλονικιοί θα μπορούσαν να διαβάσουν, αλλά όλοι καταλάβαιναν.

 

Δεν ήξερε ακριβώς τι κουράγιο βρήκε να βγάλει το κινητό και να τη φωτογραφίσει. Απλά ήξερε πως είχε χρέος να την πάρει μαζί της. Να την ανακαλεί. Όποτε μπορεί, όποτε θέλει. Να παίρνει, δύναμη, στόχο, έμπνευση απ΄την πέτρα. Αυτή την πέτρα που μνημόνευε το θάνατο ενός, αλλά μιλούσε για τον θάνατο χιλιάδων. Αυτών που ξεχάστηκαν μαζί με τον μακαρίτη, στον τάφο του οποίου υπήρχε η πέτρα. Από τον τάφο του οποίου ξηλώθηκε. Συλήθηκε. Πετάχτηκε πρόχειρα κάπου, αντί να είναι μέρος του πλακόστρωτου, στην καλύτερη περίπτωση, του Αγίου Δημητρίου.

 

΄Υστερα σκέφτηκε τις πετρούλες, όπως αυτή που άφησε την επόμενη νύχτα στο ΑΠΘ, στο μνημείο. Που πάνω του, στο νεκροταφείο, χτίστηκε ολόκληρο Πανεπιστήμιο. Για να το κρύψει. Να το αποκρύψει. Να το κάνει να ξεχαστεί.

Αλλά δεν ξεχάστηκε ποτέ. Κι εκείνη αφήνει πετρούλες κάθε χρονιά, καμιά δεκαπενταριά μέρες πολύ σχολαστικά, για το #weremember. Kι ακόμα και φέτος, συλλέγει και εκπλήσσεται με τον αντισημιτισμό και τις εκδηλώσεις του, την παρουσία του πάνω σε μπλούζες τραμπούκων στο Καπιτώλιο, σε λάβαρα απέξω απ΄το Μουσείο στη Νέα Υόρκη, σε χρυσά ποτάμια τρομοκρατικών ενεργειών με θύματα ανύποπτους διαβάτες στο Βερολίνο, σε δηλώσεις πολιτικών του Ελληνικού Κοινοβουλίου, σε ανύπαρκτες μετάνοιες βουλευτών αρνητών.

Πόσα αφιερώματα ακόμα; Πόσες πέτρες ακόμα;  Αναρωτιέται, αφού και φέτος, με lockdown, είναι αποφασισμένη να κρατηθεί στη μνήμη της Πέτρας. Να μιλήσει γι΄αυτή. Να την έχει συντροφιά ως φωτογραφία, αφού δεν μπορεί να την επισκεφτεί. 

Να τη ρωτήσει: "Πόσο ακόμα;"

Κι η πέτρα της απαντάει. ΄Αμεσα, εξακολουθητικά και δυνατά:

«΄Οσο χρειαστεί. ΓΙΑ ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ. Μέχρι πια να μην χρειάζεται, γιατί αντισημητισμός δεν θα υπάρχει. Γιατί θα έχει εξαλειφθεί».

Και συντάσσεται σ΄αυτό, μ΄όλη της τη δύναμη , με κάθε ειρηνικό μέσο που έχει και υπόσχεται να συνεχίσει

ΟΣΟ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ.-

Κι αφήνει ξανά την μικρή πέτρα. Υπόσχεση πως δεν την ξέχασε ποτέ.

 

#WEREMEMBER     #ΟΣΟΧΡΕΙΑΣΤΕΙ