Παρασκευή, 22 Μαρτίου 2019

Είδαμε|Η ζωή μου στην τέχνη


                                                                                                             Γράφει η Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου

Όταν η ζωή,  δίνει ζωή στην τέχνη…
Πόσο διαφορετική μπορεί να είναι η ζωή μέσα στην τέχνη; Η ζωή ενός ηθοποιού ή σκηνοθέτη, τα συναισθήματα τους και οι σχέσεις που δημιουργούνται μέσα σε ένα θέατρο διαφέρουν από την πραγματικότητα του μέσου ανθρώπου;

Ο σύγχρονος Βρετανός συγγραφέας Andrew Cowie, με το έργο του ‘’Η ζωή μου στην τέχνη’’ το 1998 κατάφερε με χιουμοριστικό, σαρκαστικό και πιπεράτο  τρόπο να μας διαφωτίσει ρίχνοντας τους προβολείς στα παρασκήνια και όχι στο σανίδι αυτή τη φορά. Χρησιμοποιώντας τα βιώματα του μέσα στην τέχνη και την ίδια την τέχνη μας εξιστορεί τι συμβαίνει όταν ο νεαρός σκηνοθέτης Γκράχαμ αποφασίζει να ανεβάσει την παράσταση Δον Ζουάν με πρωταγωνιστές τον Στίβεν και την Ρεβέκκα. Μέσα από την στενή συνεργασία τους και ζητώντας τους να μπουν στο πετσί του ρόλου προκύπτουν θολά ερωτικά συναισθήματα, λάθη, χωρισμοί, χειριστικές και υποκριτικές συμπεριφορές που πηγάζουν από ενδεχόμενες ανασφάλειες ή και συμφέροντα.
Για όποιον ήδη λάτρεψε το σενάριο ως ιδέα μπορεί να παρακολουθήσει την παράσταση ‘’Η ζωή μου στην τέχνη’’  κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15, στο θέατρο 104  σε σκηνοθεσία Θοδωρή Βουρνά. Ο νέος, ταλαντούχος και δημιουργικός σκηνοθέτης Θοδωρής Βουρνάς  έκανε μια βουτιά στα άδυτα των ψυχών και  προσωπικοτήτων  των τριών πρωταγωνιστών του Cowie και κατάφερε με ευφάνταστη, ευφυή και σπιρτόζικη σκηνοθεσία να αποδώσει με ζωντάνια και νεύρο τις ξεκαρδιστικές καταστάσεις που εκτυλίσσονταν. Σύμμαχός του η εξαιρετική μετάφραση του έργου από την Κατερίνα Βαϊμάκη.
Οι ηθοποιοί  Βαγγέλης Σαλευρής, Δημήτρης Γκοτσόπουλος και Φιόνα Γεωργιάδη μας απέδειξαν  πραγματικά τι σημαίνει αμεσότητα-ρυθμός-έκφραση. Η βαθιά κατανόηση των ρόλων τους, οι δυνατές ερμηνείες, οι κινησιολογικές κατευθύνσεις της Ντέπυ Γοργογιάννη συνάμα με τις έξυπνες ατάκες και τις γρήγορες εναλλαγές κράτησαν το ενδιαφέρον του κοινού αμείωτο ως το τέλος. Στον ρυθμό, την ένταση και τις χωροχρονικές αλλαγές συνέβαλλαν εύστοχα οι φωτισμοί του Αποστόλη Κουτσιανικούλη και η μουσική της  Σίσσυ Βλαχογιάννη.
Εν τέλει, μέσα από αυτήν την παράσταση, αναπαράστασης του μικρόκοσμου του θεάτρου, ίσως ανακαλύψετε πολλά και για τις απλές καθημερινές ανθρώπινες σχέσεις έχοντας γελάσει πολύ και περάσει ένα υπέροχο ενενηντάλεπτο .


Συντελεστές:
 Συγγραφέας: Andrew Cowie
Μετάφραση: Κατερίνα Βαϊμάκη
Σκηνοθεσία: Θοδωρής Βουρνάς
 Βοηθός Σκηνοθέτη: Λυδία Τριγώνη
Κινησιολογία: Ντέπυ Γοργογιάννη
Επιμέλεια σκηνικών & ρούχων: Σοφία Λεγάτου
Σχεδιασμός φωτισμού: Αποστόλης Κουτσιανικούλης
 Μουσική: Σίσσυ Βλαχογιάννη
Φωτογραφίες: Ιάσονας Κονταίος

Πρωταγωνιστούν: Φιόνα Γεωργιάδη, Δημήτρης Γκοτσόπουλος, Βαγγέλης Σαλευρής
Πληροφορίες:
Πρεμιέρα: 4 Φεβρουαρίου
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:15


Εισιτήρια: 12 κανονικό και 8 μειωμένο
Διάρκεια: 90 λεπτά
Ευμολπιδών 41, Γκάζι, Αθήνα,
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 210 3455.020
theatre104@gmail.com | http://www.104.gr/
www.facebook.com







Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2019

Να πείτε στα όνειρα... | Βαγγέλης Μάγειρος

Πείτε στα όνειρα μου,
Ότι θ'αργήσω λίγο.
Πρέπει να πολεμήσω δράκους,
Για να μπορέσω να τα φτάσω.
Έχω να περάσω από ερήμους,
Που οάσεις δεν κρύβουν.
Βουνά γεμάτα χιόνι,
Που καλοκαίρι δεν γνωρίζουν.
Ύπουλα τελώνια ,
Που κρατάνε κρυμμένο το χρυσάφι.
Μάγους κακούς,
Που την μαγεία δεν χαρίζουν.
Αν δείτε τα όνειρα μου,
Πείτε τους ότι θ'αργήσω.
Γιατί με μια πριγκίπισσα,
Παλεύω να τα κατακτήσω. 





Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2019

Οδυσσέας Ελύτης: Αναζητώντας τη «μεταφυσική του φωτός»

Ο Οδυσσέας Αλεπουδέλης – όπως ήταν το πραγματικό του όνομα – γεννήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1911 στο Ηράκλειο της Κρήτης. Μετακόμισε μόνιμα στην Αθήνα, όπου το 1930 γράφτηκε στη Νομική Σχολή Αθηνών. Η πρώτη του εμφάνιση ως ποιητής μέσω του περιοδικού «Νέα Γράμματα» έγινε δεκτή με ενθουσιασμό, παρά τις ποικίλες αντιδράσεις που προκάλεσε.



Ο Ελύτης κατόρθωσε ωστόσο να τις υπερνικήσει και να συμβάλλει αποτελεσματικά στην ποιητική αναμόρφωση της χώρας, από τις αρχές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου έως τις μέρες μας.

Το 1937, υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών στην Κέρκυρα, αλληλογραφώντας παράλληλα με το Νίκο Γκάτσο και το Γιώργο Σεφέρη που βρίσκονταν στην Κορυτσά. Με το ξέσπασμα του πολέμου υπηρέτησε ως υπολοχαγός, ενώ κατά τη διάρκεια του πολέμου και μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας παρέμεινε ενεργός, εκδίδοντας επιτυχημένες ποιητικές συλλογές και δοκίμια για τη σύγχρονη ποίηση και άλλα καλλιτεχνικά ζητήματα.

Το Νοέμβριο του 1943, εκδίδεται η συλλογή «Ο Ήλιος ο Πρώτος μαζί με τις Παραλλαγές πάνω σε μια αχτίδα», σε 6.000 αριθμημένα αντίτυπα, ένας ύμνος του Ελύτη στη χαρά της ζωής και στην ομορφιά της φύσης. Στα Νέα Γράμματα που άρχισαν να επανεκδίδονται το 1944, δημοσίευσε το δοκίμιό του «Τα κορίτσια», ενώ από το 1945 ξεκίνησε η συνεργασία του με το περιοδικό Τετράδιο μεταφράζοντας ποιήματα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και παρουσιάζοντας σε πρώτη δημοσίευση το ποιητικό του έργο Άσμα Ηρωικό και Πένθιμο για τον χαμένο Ανθυπολοχαγό της Αλβανίας.

Ο Οδυσσέας Ελύτης διετέλεσε δύο φορές Διευθυντής Προγράμματος στο Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας (1945-46 και 1953-54), ύστερα από σύσταση του Σεφέρη, που ήταν διευθυντής του πολιτικού γραφείου του Αντιβασιλέα Δαμασκηνού. Τις περιόδους 1948-1952 και 1969-1972 μετακόμισε στο Παρίσι, όπου παρακολούθησε διαλέξεις φιλολογίας και λογοτεχνίας στη Σορβόννη. Στο Παρίσι γνωρίστηκε με μεγάλους καλλιτέχνες όπως οι Reverdy, Breton, Tzara, Ungaretti, Matisse, Picasso, Chagall, Giacometti. Το 1948 αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στις Παγκόσμιες Συναντήσεις της Γενεύης, το 1949 στο Ιδρυτικό Συνέδριο της Παγκόσμιας Ένωσης Κριτικών Τέχνης στο Παρίσι και το 1962 στο Incontro Romano della Cultura στη Ρώμη.

Το 1978 αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και το 1979 βραβεύεται με το Νόμπελ Λογοτεχνίας. «Για την ποίησή του, που με φόντο την ελληνική παράδοση, με αισθηματοποιημένη δύναμη και πνευματική οξύνοια ζωντανεύει τον αγώνα τού σύγχρονου ανθρώπου για ελευθερία και δημιουργία», ανέφερε η απόφαση της απονομής του βραβείου από την Σουηδική Ακαδημία. Τον επόμενο χρόνο, ο Ελύτης καταθέτει το χρυσό μετάλλιο και τα διπλώματα του βραβείου στο Μουσείο Μπενάκη, ενώ ακολουθούν τιμητικές διακρίσεις όπως η απονομή φόρου τιμής σε ειδική συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων, η αναγόρευση του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, η ίδρυση έδρας νεοελληνικών σπουδών με τίτλο «Έδρα Ελύτη» στο πανεπιστήμιο Rutgers του Νιου Τζέρσι και η απονομή του αργυρού μεταλλίου Benson από τη Βασιλική Φιλολογική Εταιρεία του Λονδίνου.

Η ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη εκφράζει ένα ευρύ φάσμα. Σε αντίθεση με άλλους, δεν στράφηκε προς την αρχαία Ελλάδα ή το Βυζάντιο, αλλά αφιερώθηκε στο σύγχρονο ελληνισμό, πάνω στον οποίο επιχείρησε να καταστήσει σημαντική τη μυθολογία και τους θεσμούς. Βασικός του στόχος ήταν να απαλλάξει τη συνείδηση των ανθρώπων από αδικαιολόγητες μεταμέλειες, να συμπληρώσει τα φυσικά στοιχεία μέσω ηθικών δυνάμεων, να πετύχει τη μέγιστη δυνατή διαφάνεια στην έκφραση και να κατορθώσει τελικώς να προσεγγίσει το μυστήριο, «τη μεταφυσική του φωτός», σύμφωνα με το δικό του ορισμό. Ο Οδυσσέας Ελύτης πέθανε στις 18 Μαρτίου 1996 στην Αθήνα από ανακοπή καρδιάς.

Ο Ελύτης διαβάζει το Άξιον Εστί

«Έβλεπα καθαρά ότι η μοίρα της Ελλάδας ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα στους άλλους ανθρώπους και βέβαια εννοώ τους ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας. Αυτό ήταν ο πρώτος σπινθήρας, ήταν το πρώτο εύρημα, και η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση μου, έδωσε το δεύτερο εύρημα, να δώσω δηλαδή σ’αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας. Έτσι γεννήθηκε το Άξιον Εστί», είχε πει ο μεγάλος ποιητής για το έργο του που σημάδεψε την ελληνική και παγκόσμια ποίηση.






πηγή:tvxs.gr

O Tiny Jackal παρουσιάζει live το νέο του άλμπουμ στο Gagarin 205

O Tiny Jackal, στον πιο προσωπικό, βαθύ και εσωτερικό δίσκο της καριέρας του. Η “ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ” αποτελεί απόσταγμα των βαθύτερων σκέψεων και των εντονότερων εμπειριών του Θανάση από την τελευταία πενταετία και κυκλοφορεί την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου, στις 4 το μεσημέρι.



Σχεδόν ένα μήνα μετά, Την Παρασκευή 22 Μαρτίου, ολόκληρη η “Ατμόσφαιρα” θα παρουσιαστεί ζωντανά στη σκηνή του Gagarin 205 LIve Music Space, μαζί με κομμάτια από ολόκληρη την δισκογραφία του Tiny, από τις εποχές των Ντοπάζ και των Ε-13, μέχρι την Solo πορεία του και τις πιο πρόσφατες συνεργασίες.

Μαζί του στα μικρόφωνα, καλοί φίλοι και συνεργάτες, με πρώτο τον Thanasimos (ως No Hard Feelings), τα πιστόλια Κοράκι (Λογος Τιμης Λ.Τ) και Novel 729, τον Ραμμένος Άσσος και την Χαριτωμένη σε Special Guest εμφάνιση.

Στα Decks, ρυθμίζουν τα Instrumentals και δίνουν πόνο στα Scratches οι Dj Twelve και Sativa

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 22 ΜΑΡΤΙΟΥ 2019
Gagarin
Λιοσίων 205 (κοντά στο μετρό Αττική)

πόρτες: 21.00
εισιτήρια: 6 ευρώ (προπώληση), 8 ευρώ (ταμείο)

Προπώληση

Jackals Tattoo (Κουντουριώτου 164, Πειραιάς) Κουρείο Barberis Fox (Ξενοφώντος 34, Κορυδαλλός)
Ministry Of Concrete (Αξαρλιάν 3, Σύνταγμα) Imantas (Σαρρή 46 Θησείο)
Bashment Cafe·Bar·Radio·Store (Πάρου 8, Ηλιούπολη)
Sasha Athens Vintage (Δελφών 37, Περιστέρι) Shoot Dice Clothing (Kοιμήσεως Θεοτόκου 8, Μαρούσι)


Είδαμε| Chakras:Η μαύρη κωμωδία του μεταφυσικού

Γράφει η Αλεξάνδρα Αγγελοπούλου

Μια οικόσιτη μύγα πετάει ανέμελα μέσα στην βίλλα του υπουργού Ιάσονα Ιακωβίδη, προειδοποιώντας την ελληνοαμερικάνα φίλη του, Έλεν Τσάκρας, για επικείμενους φόνους. Τώρα το πώς μιλάει μια μύγα σε έναν άνθρωπο είναι απλό αν αυτός είναι η Έλεν, που διαθέτει μοναδικές ικανότητες επικοινωνίας με το σύμπαν .



 Ταραχή, πανικός, φόβος και ευτράπελα επί σκηνής. Ένας διεφθαρμένος πολιτικός, μια Ρουμάνα οικιακή βοηθός που τον κρατά στο χέρι έχοντας ράμματα για την γούνα του, ένας ανίκανος αρχηγός αστυνομίας στο ρόλο μαριονέτας, η Θεία δίκη Έλεν, μια μύγα εν τέλει πτώμα και άλλα πτώματα έρχονται να μας κάνουν να γελάσουμε με την ψυχή μας κάθε Τρίτη στις 21:15 στο θέατρο Χυτήριο.

 Η θεατρική ομάδα Γης ΜαΔάν λοιπόν, παρουσιάζει για δεύτερη φορά το θεατρικό έργο «CHAKRAS» της Λίλιαν Δημητρακοπούλου. Είναι ένα έργο με γνήσιο χιούμορ, το οποίο περιέχει στοιχεία επιστημονικής φαντασίας και παρουσιάζει μια σειρά από κωμικοτραγικές καταστάσεις, υπογραμμίζοντας πολύ έξυπνα τα κακώς κείμενα της ελληνικής πολιτικής σκηνής και πραγματικότητας. Τα σκηνικά της βίλλας απόλυτα ταιριαστά με την μουσική και τους φωτισμούς που ενδυναμώνουν την χιουμοριστική πλευρά του έργου.

Η υποκριτική δεινότητα των ηθοποιών Παναγιώτης Καρμάτης, Μαρίνα Τριανταφύλλου, Κωνσταντίνος Τσεντούρος, Δανάη Φίλιππα και η μεταξύ τους χημεία κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο και όλοι μας φεύγουμε με αίσθημα ικανοποίησης αλλά και με καλύτερη διάθεση.

Ταυτότητα της παράστασης
Kείμενο: Λίλιαν Δημητρακοπούλου
Σκηνοθεσία: Zωή Φίλιππα
Σκηνικά – κοστούμια: Σοφία Ζούμπερη Πρωτότυπη μουσική: Βασίλης Τσεντούρος Φωτογραφίες: Ανδρέας Γούλος
Κατασκευή σκηνικών: Κωνσταντίνος Παρτσινέβελος
Promo trailer: https://www.youtube.com/watch?v=ljXFh9j2Adg&t=4s
Παίζουν οι ηθοποιοί: Παναγιώτης Καρμάτης
Μαρίνα Τριανταφύλλου Κωνσταντίνος Τσεντούρος Δανάη Φίλιππα

INFO
Ημέρες και ώρα παράστασης:
Κάθε ΤΡΙΤΗ στις 21:15 από 26 Φεβρουαρίου
Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019
Τρίτη, 5 Μαρτίου 2019
Τρίτη, 12 Μαρτίου 2019
Τρίτη, 19 Μαρτίου 2019
Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019
Διάρκεια: 110΄ με διάλειμμα
Στο θέατρο Χυτήριο-(Ιερά Οδός 44, Κεραμεικός)
Τιμές εισιτηρίων Γενική είσοδος: 12 ευρώ ΑμεΑ – άνεργοι: 8 ευρώ
Τηλ. αριθμοί κρατήσεων: 693 70 66 289 - 21 0341 2313
Προπώληση εισιτηρίων:
https://www.viva.gr/tickets/theater/theatro-xytirio/chakras/
Υπεύθυνη:Καλλιτεχνική ομάδα Γης ΜαΔάν
e-mail: gismadan@hotmail.com
Facebook: https://www.facebook.com/gismadan/