Κυριακή, 10 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα | Τύψεις | Ντίνος Χριστιανόπουλος


όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει
 η ηλικία της σεμνότητας, αισθάνομαι 
τις ανεπαίσθητες ραγισματιές εντός μου
 από νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν: 
δρόμοι που πήρα με χαμηλωμένα μάτια 
φώτα που πέσαν πάνω μου ανελέητα
 λόγια πιο πρόστυχα κι απ' τις χειρονομίες - 
μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου 
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω 
μ' ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει 
βουβή ξενυχτισμένη και χλομή 

Painting: Pablo Picasso

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου