Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2020

Σελιδοδείκτης | Απόσπασμα | Το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντα | Γιάννης Λειβαδάς

Επιμέλεια: Μαρίνα Καρτελιά.


Το Σύμπλεγμα του Λαοκόοντα του Γιάννη Λειβαδά, στην τωρινή του μορφή κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πανοπτικόν.
Για μένα είναι ένα βιβλίο που δεν τελειώνει ποτέ, βαίνει διαρκώς ανανεούμενο από τον ίδιο τον πυρήνα του. Και το σταλάζεις μέσα σου σιγά-σιγά, όσο αντέχεις.

Είναι ό,τι πιο βαθιά με άγγιξε σε συναίσθημα και ό,τι πιο σπαρακτικό σε στιγμές έχω διαβάσει από τον ποιητή. Μερικές φορές σε φράσεις βρήκα το Μονταρτ, άλλοτε πίστεψα πως εδώ είναι το προχώρημά του, παρότι ξεκίνησε να γράφεται πριν απ΄τη "γέννησή" του.

Το βιβλίο με συντρόφεψε νοερά και στο χρονολόγιο των ταξιδιών στο Μουσείο Καλών Τεχνών στις Βρυξέλλες, στην ΄Εκθεση Νταλί/Μαγκρίτ γι΄αυτό θα συνοδέψω το απόσπασμα με έναν πίνακα από κει.

Ευχαριστώ.




(απόσπασμα)






[...]Στρίβει ένα τσιγάρο και περιμένει ακουμπώντας στην πόρτα της κουζίνας να γίνει ο καφές. Παραδόξως έχει την αίσθηση πως νιώθει τους πάντες και τα πάντα μέσα στο θόλο του κρανίου του να στολίζουν την εύθραυστή του επιφάνεια με τα βιτρό των δικών τους πεπρωμένων, σχηματίζοντας σκιές και θολά περιγράμματα όσων ένιωσαν, πίστεψαν και απέρριψαν νιώθοντας το σύμπαν μέσα τους να σπάζει σαν ξύλινος χάρακας στο παιδικό χέρι της δικής τους ελπίδας πως όλα αυτά, καθώς παλιότεροι σοφοί και δάσκαλοι υπογράμμισαν, δεν είναι παρά τα απόνερα μιας άπιαστης θεϊκής γειτονιάς που τρέχουν μέσα μας γυαλίζοντας από αηδία. Είμαστε το τελικό χτύπημα. Αραδιάζει εκείνος φράσεις και διαστήματα μήπως εσύ με λοξό βλέμμα, ή άπαντες με όλη μας την τυφλότητα, στυλώσουμε τελικά τα μάτια σ΄αυτό που συμβολίζουν τα μνήματα. Στη γλυκιά αφή μιας πρωινής καταχνιάς στων δρόμων τα φώτα, λίγο πριν την αυγή που ο άνθρωπος δεν θα φοβάται πια τίποτα σαν θα περνά όλος ο κόσμος σαν άνεμος από μέσα του, ή σαν το κρακ που ήχησε σπάζοντας κάποτε και με τα δυο χέρια τού πρώτου γλειφιτζουριού το ξυλάκι ξεμπερδεύοντας με τη γέννηση και προχωρώντας έκθαμβος στου θανάτου την εξέδρα, που δεν είναι παρά μια αλλοπρόσαλλη λουλουδιασμένη μέρα με αυτόν τον τρόπο ακριβώς σημαδεύοντας.[,,,]




σελ. 46

Εκδόσεις Πανοπτικόν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου