Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Tη νύχτα αυτή | Tάσος Μαλεσιάδας

Στο κορίτσι της ορχήστρας 


Τη νύχτα αυτή το λάμνισμα του φεγγαριού στην πόρτα
θέλει να μοιάζει με το μακρινό και ποθεινό άγγιγμά σου
να μοιάζει με χαμόγελο που φάνηκε σαν πρώτα
όταν εφάνη η ακριβή και όμορφη θωριά σου.

Θέλει να δείχνει σαν βροχή που πέφτοντας στο τζάμι
σχημάτισε στα χείλη μου ολάνθιστη καμπύλη
και κύλησε η σκέψη μου ορμητικό ποτάμι
για ν' ακουμπήσω - έστω νοερά - τα δυό σου χείλη.

Και τ' άγγιξα, ολόδροσα και πύρινα συνάμα
ο λογισμός μου ανάερος σαν αλαφρύς καπνός
- όπως δεν ήτανε ποτέ ο δικός μου λογισμός -

και είναι το χαμογέλιο σου παραμυθένιο θάμα.
Μαύρη μελάνη κύλησε, στιγμάτισε το χέρι
για ένα ποίημα - που έστω νοερά - κοντά μου θα σε φέρει.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου