Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Κομπαρσικόπημα (το πραξικόπημα του κομπάρσου). | Nuwanda

Αφότου σε γνώρισα συμπέρανα ότι
αυτοί που είναι καλοί ηθοποιοί όλη μέρα,
κάθε μέρα
επί σκηνής δείχνουν χαμένοι και μικροί.
Τρεις ατάκες είχες όλες κι όλες στη ζωή μου.
Τη μία την άφησες να φύγει
καπνίζοντας με μανία,
κοιτώντας με προσήλωση τον τοίχο.
Την ξέχασες και πέρασε η σειρά σου.
Την άλλη την ξόδεψες σε μια φιλοσοφία για τον κόσμο,
βεβιασμένη και επιφανειακή,
που παρ' όλα αυτά με έκανε να κλάψω.
Η τρίτη ήταν η χειρότερη,
γιατί την είχες πιο πολύ απ' όλες προβάρει
και την είχες χαρίσει απερίσκεπτα
δεξιά κι αριστερά
οπότε δεν την πίστεψα και δεν την ξανασκέφτηκα.
Όμως για μένα είσαι πρωταγωνιστής,
κι εγώ, σαν καθώς πρέπει κομπάρσος,
χαμογελώ χωρίς να μιλάω.
Γνωρίζω, παραδόξως, καλύτερα από σένα,
πως τη μάχη εναντίον σου πάντα θα τη χάνω.
Σε χειροκροτώ λοιπόν δυνατά,
για όσο υποκλίνεσαι,
και σε λατρεύω κρυφά.
Αν και τα μάτια μου, σαν τα μάτια οποιουδήποτε κομπάρσου, προδίδουν
ότι η αυλαία θα πέσει
την ίδια στιγμή
και για τους δυο μας.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου