Είδαμε τους Γκιντίκι & τη Μαριάνα Κατσιμίχα στη Σύρο | Νινέτα Πλυτά

Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στον Πολυχώρο Plaza στη Σύρο, στο πλαίσιο του «Καραγκιόζης Γιούργια Day». 

H Μαριάνα Κατσιμίχα / NDPPHOTO / ΕΛΛΗ ΠΟΥΠΟΥΛΙΔΟΥ

Μια ξεχωριστή μουσική συνάντηση που φέρνει στη σκηνή δύο δημιουργικές δυνάμεις με ξεχωριστό καλλιτεχνικό στίγμα, σε μια βραδιά γεμάτη ενέργεια, συναίσθημα και αγαπημένα τραγούδια & χορό!

Αυτό ήταν το κείμενο της εκδήλωσης. Δεν συνηθίζω να γράφω για μουσικές εκδηλώσεις γιατί δεν είναι ο τομέας μου. Γι' αυτό θα γράψω αυτό που ξέρω να γράφω, τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου.

Χτες στον Πολυχώρο του Plaza έγινε ένα μεγάλο πανηγύρι. Οι εικόνες και οι ήχοι θα σας το επιβεβαιώσουν. 

Η βραδιά ξεκίνησε με την Μαριάνα Κατσιμίχα και τους Αλέξανδρο Γουργουλιό (μπουζούκι, τραγούδι) και Αλέξανδρο Μιχαηλίδη (πιάνο). Εκτίμησα ιδιαίτερα ότι άνοιξαν την εκδήλωση με το <<Κάτω απ' τη μαρκίζα>> του Μάνου Ελευθερίου ενώ ο Γουργουλιός ερμήνευσε τη <<Δίκοπη Ζωή>>, επίσης του Συριανού στιχουργού. Ακούστηκαν γνωστά και άγνωστα (σε εμένα) τραγούδια όπως: Το καινούριο μου φεγγάρι, Μέθυσε απόψε το κορίτσι μου, Τι σου 'κανα και πίνεις, Η δίκοπη ζωή και άλλα που θα τα ακούσετε παρακάτω. 

Το Βαλς των Χαμένων Ονείρων

Ζεϊμπέκικο

Αυτή η νύχτα μένει

Τα Ύστερα του Κόσμου

Όπως είναι φυσικό, όταν αλλάζει το είδος της μουσικής, αλλάζει και το κλίμα. Τη σκυτάλη ανέλαβαν οι Γκιντίκι*, τους οποίους ομολογώ δεν γνώριζα. Η μπάντα αποτελείται από τους Τάσο Κοφοδήμο (λαούτο, τραγούδι), Κωνσταντίνο Λάζο (κλαρίνο, γκάιντα, κιθάρα, τραγούδι), Θοδωρή Σιούτη (βιολί, τραγούδι), Κωστή (Κωνσταντή) Παπακωνσταντίνου (κρουστά), Αλέξανδρο Καρλή (κοντραμπάσο) και Αστέρη Παρτάλιο (ηχοληψία). Μάλιστα διάβασα ότι το όνομά τους προέρχεται από ένα μικρό βουνό στον νομό Λάρισας, δίπλα στο βουνό Κίσσαβος (το γνωστό από το κλέφτικο δημοτικό τραγούδι <<ο Όλυμπος κι ο Κίσαβος τα δυο βουνά μαλώνουν>> - συγγνώμη, παραμένω φιλόλογος).

Στην αρχή μού έπεσαν λίγο βαριά τα παραδοσιακά. Όταν όμως ο κόσμος ανέβηκε στην πίστα, δεν έμεινα ανεπηρέαστη. Μπορεί να μη σηκώθηκα να χορέψω αλλά σίγουρα ένιωθα τον ενθουσιασμό του κόσμου. Άλλωστε αν χόρευα, δε θα είχαμε τώρα αυτά τα υπερτέλεια, κακής ανάλυσης αλλά πανοραμικά βίντεο, να σας μεταδώσουν το κλίμα της βραδιάς.

 

Το χαρακτήρισα <<πανηγύρι>> γιατί οι άνθρωποι δημιουργούσαν κύκλους χορού όπου έβρισκαν χώρο. Ήταν πραγματικά πολύ όμορφο. Ήταν το πρώτο μου πανηγύρι, κι ας ήταν σε μικρή κλίμακα και κλειστό χώρο. 

Οι Γκίντικι ανέφεραν ότι ήταν η τελευταία συναυλία τους μετά την καλοκαιρινή τους περιοδεία. Νομίζω ότι τους δώσαμε το κλείσιμο που τους άξιζε. Κι εγώ με τη σειρά μου τους ευχαριστώ που, έστω και με φθινοπωρινό καιρό, με πήγαν στο πρώτο μου πανηγύρι. 

Αυτά από εμένα. Απολαύστε τα βίντεο.

*Σας αφήνω την ιστοσελίδα τους να τους αναζητήσετε https://gidiki.com/