Τρίτη, 14 Ιανουαρίου 2020

#WEREMEMBER 2020 | Ολοκαύτωμα και Αμφισβήτηση | Λέων Α. Ναρ


#weremember 2020 




                                                                                                                    Γράφει ο Λεων Α. Ναρ

Φωτ.: Σελιδοδείκτης-Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης, Οι Σαλονικάι που θανατώθηκαν και δεν γύρισαν ποτέ.



Ολοκαύτωμα και αμφισβήτηση 

Με αφορμή την «Ημέρα Μνήμης των Ελλήνων Εβραίων Μαρτύρων και Ηρώων του Ολοκαυτώματος», αναλογίζομαι πώς θα αντιδρούσαν ο παππούς και η γιαγιά μου αν, με κάποιο τρόπο, μάθαιναν, εκεί που βρίσκονται εδώ και αρκετά χρόνια τώρα, πως, με τη ραγδαία έξαρση του αντισημιτισμού και της ξενοφοβίας, δεν είναι λίγοι αυτοί που αμφισβητούν όλα όσα έζησαν στα ναζιστικά στρατόπεδα της Πολωνίας! 

Ο κόσμος νομίζει σήμερα ότι γνωρίζει πολλά για το Ολοκαύτωμα. Η αλήθεια είναι, βέβαια ότι γνωρίζει ελάχιστα, γιατί η πραγματικότητα του Άουσβιτς και των άλλων κολαστηρίων θανάτου ήταν σίγουρα πολύ χειρότερη. 

Η στρεβλή κατανόηση της αλήθειας οφείλεται στο γεγονός ότι ο κόσμος πολύ συχνά έχει την τάση να μεταφράζει τα γεγονότα με βάση τη δική του πολιτική και εθνική λογική, γεγονός που τον αποτρέπει να κατανοεί την πραγματικότητα. Σήμερα, πληθαίνουν οι τόποι μνήμης, οι ημέρες μνήμης, οι λογής λογής εκδηλώσεις. Πληθαίνουν, όμως, και οι αρνητές του Ολοκαυτώματος! 

Και αναρωτιέμαι πώς μπορούν να προσλάβουν οι νεότερες γενιές τα σχετικά με τη γενοκτονία. Μπορεί, μ’ άλλα λόγια, να επικρατήσει ο κίνδυνος διαγραφής της μνήμης ή θα κερδίσει τελικά η κοινή λογική που πρεσβεύει ότι από τη στιγμή που ο θύτης, η Γερμανία δηλαδή, έχει, κατ’ επανάληψη, παραδεχθεί τα εγκλήματα που διέπραξε ποιος ο λόγος να αμφισβητείται η τετελεσμένη πραγματικότητα; 

Σε μια περίοδο αυξημένης ξενοφοβίας τα διδάγματα του Ολοκαυτώματος εμφανίζονται πιο επίκαιρα από ποτέ. 

Σήμερα, που τα διακυβεύματα της μνήμης είναι μεγάλα, το ζητούμενο είναι να παραμείνει ζωντανό το δίδαγμα και όχι (μόνο) το πένθος του Ολοκαυτώματος. 

Η γενοκτονία δεν ήταν ένα απλό ατύχημα της ιστορίας που προκλήθηκε από μια σύμπτωση περιστάσεων, εξαιρετικά λυπηρή.



Λεων Α. Ναρ




[Λεπτομέρειες θα βρείτε εδώ, για τα σχετικά με τους Εβραίους της Σαλονίκης βιβλία ("Δεν Σε Ξέχασα ποτέ", "Ξανά στη Σαλονίκη" και  "Οι Ισραηλίτες βουλευτές στο ελληνικό Κοινοβούλιο (1915-1936)" του ιδίου συγγραφέα, που έχουν παρουσιαστεί στο Σελιδοδείκτη.]







Ο Λέων Α. Ναρ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1974. Σπούδασε Κλασική Φιλολογία στο Α.Π.Θ. και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές Νεοελληνικής Φιλολογίας, Βιβλιολογίας και Διδακτικής της Λογοτεχνίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο (2000), ενώ το 2007 αναγορεύτηκε Διδάκτωρ Νεοελληνικής Φιλολογίας. Τον Νοέμβριο του 2015 έγινε δεκτός ως μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και τον Δεκέμβριο του 2017 ολοκλήρωσε την μεταδιδακτορική του έρευνα.

Το 2007 εξέδωσε (σε συνεργασία με τον Γιώργο Αναστασιάδη και τον Χρήστο Ράπτη) το βιβλίο Εγώ ο εγγονός ενός Έλληνα, η Θεσσαλονίκη του Νικολά Σαρκοζί[1], (Καστανιώτης) το οποίο μεταφράστηκε και στα γαλλικά. Το 2009 εκδόθηκε το δίτομο έργο του Ναρ με τίτλο Γιωσέφ Ελιγιά, Άπαντα[2](Γαβριηλίδης), ενώ την ίδια χρονιά επιμελήθηκε το επετειακό λεύκωμα 25 χρόνια Ιανός[3]. Το 2011 κυκλοφόρησε το δίγλωσσο (σε ελληνική και αγγλική γλώσσα) βιβλίο του με τίτλο Το μέλλον του παρελθόντος, Θεσσαλονίκη 1912-2012[4] (Καπόν), (με φωτογραφίες του Γιώργη Γερόλυμπου), και η μελέτη Ισραηλίτες Βουλευτές στο Ελληνικό Κοινοβούλιο[5] που επιμελήθηκε το Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων. Το 2014 κυκλοφόρησε το βιβλίο Το παιχνίδι της εξέδρας σχολιασμένα συνθήματα από τα ελληνικά γήπεδα[6](Μεταίχμιο).Το 2017 κυκλοφόρησε (Ευρασία) το θεατρικό έργο του "Δεν σε ξέχασα ποτέ"[7] (μαζί με cd των σεφαραδίτικων τραγουδιών της ομώνυμης παράστασης) που ανέβηκε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος το 2017[8]. Το 2018 κυκλοφόρησε το βιβλίο Ξανά στη Σαλονίκη. Η μετέωρη επιστροφή των Ελλήνων Εβραίων στον γενέθλιο τόπο (1945-46)[9][10] από τις εκδόσεις Πόλις. Κείμενά του, επίσης, έχουν δημοσιευτεί σε 8 συλλογικούς τόμους.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου