Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Όταν είσαι μαζί μου | Πράξια Αρέστη

Όταν είσαι μαζί μου η καταιγίδα μέσα μου καταλαγιάζει.
Όταν είσαι μαζί μου τα μυαλό μου ξεκουράζεται και οι παλμοί της καρδιάς μου τρέχουν με 100.
Μου αρέσουν οι αντιθέσεις στο χαρακτήρα σου, το σκοτάδι στα μελιά σου μάτια και η γεύση της νύχτας στα χείλη σου.
Όταν είσαι μαζί μου ξεχνάω τον κόσμο κι ελπίζω ο κόσμος να ξεχνάει εμένα.
Όταν είσαι μαζί μου δεν μπορώ να ξεχωρίσω την πραγματικότητα από το όνειρο. Τα χέρια μου σε ψάχνουν μέσα στο ύπνο και εκπλήσσονται που σε βρίσκουν.
Το κρύο μου σώμα ζεσταίνεται από το δικό σου, τα μάτια μου γεμίζουν από ομορφιά και οι φόβοι μου κρύβονται κάτω από το κρεβάτι.
Τα ταξίδια και οι διακοπές μου μοιάζουν αχρείαστα και η ρουτινά όνειρο από το οποίο δε θέλω να ξυπνήσω ποτέ.
Όταν είμαι μαζί το πόσο σ' αγαπώ μοιάζει λίγο και δεν μπορώ να ειπωθεί με λέξεις ούτε με λέξεις. Μόνο με μια σιωπή που καλύπτει κάθε μας ανάγκη.

Όταν είμαι μαζί σου... όμως δεν είμαι.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου