Τρίτη, 19 Φεβρουαρίου 2019

Το ποίημα της ημέρας | ΤΡΟΙΑΣ 35α | Κατερίνα Γώγου

9

Το σπίτι μου όπως και το δικό σας
μπαίνει στα σπίτια των άλλων ανθρώπων
έτσι στενοί πούναι οι δρόμοι
έτσι πολλοί πούναι οι άνθρωποι.
Είναι φορές κολλητά όπως ζούμε
που θαρρώ πως κοιμόμαστε στο ίδιο κρεβάτι
πλένουμε τα δόντια μας με το ίδιο βουρτσάκι
και τρώμε το ίδιο φαΐ.
Μόνο που όταν φεύγετε
αφήνετε τα πιάτα σας άπλυτα
δεν εξηγείται αλλιώς
έτσι βρώμικος που είναι πάντα ο νεροχύτης.
Δεν πειράζει όμως.
Και κάνω ό,τι μπορώ
για να σας δείξω πόσο σας αγαπάω.
Γι’ αυτό κολλάω το μουστάκι
και βγαίνω με τη βεντάλια στην βροχή.
Για να γελάσουν τα παιδιά σας.
Μονάχα σας παρακαλώ μην μας κουτσομπολεύετε.
Κι αφήστε τη δική μου τη Μυρτώ ήσυχη.
Έτσι γεννήθηκε.
Λυπημένη.




[Τρία κλικ αριστερά, 1978]

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου