Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2016

Ευχαριστώ | Ιωάννης Κυράπογλου

Λες ευχαριστώ και φωτίζει το πρόσωπό σου
Μήπως ξέχασες λιγάκι τη σημασία του;
Εγώ ευχαριστώ πάντοτε σήμαινε πως εγώ κάνω κάτι
Κάνω κάτι για να νιώσεις όμορφα εσύ, για να σε ευχαριστήσω
Κι εσύ σήμερα το έχεις κάνει πιπίλα, ευχαριστώ εδώ, εκεί, παρά πέρα
Δίχως να κάνεις κάτι γι’ αυτό
Δίχως να ευχαριστήσεις στ’ αλήθεια κανέναν
Παίρνεις πολλά, δίνεις ένα τίποτα με μια δόση «Ευχαριστώ» από δίπλα
Και ξεμπέρδεψες έτσι εύκολα
Σαν να καλόμαθες στα εύκολα
Σαν να σε ζορίσανε τα δύσκολα και να τα άφησες για άλλους
Έμαθες μονάχα να λες φωναχτά τα ευχαριστώ σου κι όλα είναι όμορφα
Σε τούτο το συννεφάκι που κατοικείς
Ναι, κι εγώ σε ευχαριστώ.
Θα στο λέω συχνά για να δεις τι ασήμαντη λέξη είναι
Τόσο ασήμαντη που τη χρησιμοποιείς αδιαφορώντας παντελώς

Για την ουσία της, για τη σάρκα και το αίμα της.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου