Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018

Ξέρω | Μενέλαος Πριμεράκης

Ξέρω

Έχω χάσει τον τρόπο να εκφράζομαι, να σκέφτομαι, να νιώθω έξυπνος μέσα στη μέρα μου. Δεν μπορώ να νιώσω τίποτα ούτε έχω κίνητρο για να χαμογελάσω. Λες και τα όνειρα μου, βγάλαν φτερά και πέταξαν μακριά από το τώρα.

Ξυπνάω, τρώω, κοιτάω στο κενό, ξανακοιμάμαι. Με φωνάζω να δω αν είμαι ζωντανός. Αν υπάρχω μέσα σε μένα.

Άραγε σε αγάπησα γιατί τα μάτια σου είχαν όλα τα χρώματα της ψυχής μου ή είχα ανάγκη να ερωτευτώ; Σε άκουσα ποτέ αληθινά ή με ηχογραφούσα στη μαγνητική φαντασία της μνήμης σου; Υπήρχες ή ήθελα να με βλέπω μέσα από εσένα;

Ένιωσες ρε γαμώτο ή ήταν μια σπίθα αυτοταπείνωσης της αγαπημένης μου μοναξιάς;

Ξέρω δεν θα απαντήσεις. Ούτε εγώ.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου