Παρασκευή, 4 Αυγούστου 2017

Είναι και η αφαίρεση τόσο λειψή σαν πράξη | Χαζό κορίτσι



Υπόλοιπα 
Στο συρτάρι ξεχασμένα° σκονισμένα
Στρογγυλά και ακέραια
Κάποιες φορές τα βγάζω να αεριστούν
Κόβω τυχαία κάποιο κομμάτι τους
Δυνατά το μασάω
Με μίσος 
Το φτύνω έξω από τον φωταγωγό
Περιμένω με σαδισμό να άκουσω 
Εκείνο το γνώριμο ήχο όταν βρίσκουνε πάτο 
Χαρούμενη τα διαγράφω από το σύνολο 
Ξεχνάω πάντοτε, 
Το σκοτάδι τα πολλαπλασιάζει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου