Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2017

Damnatio memoriae | Θοδωρής Τσαπακίδης

Τότε προσκάλεσε τη Λήθη
Εκείνη τον πήρε αγκαλιά 
και τον βύζαξε
Και όσο ρουφούσε από το βυζί της
χανόταν
Πρώτα τα πόδια 
μετά τα χέρια
μετά ο κορμός
Έμεινε ένα στόμα στο τέλος
Και πριν χαθεί κι αυτό
τη δάγκωσε
Έτρεξε μια σταγόνα αίμα
Μία 
Σε άλλες εποχές θα έπεφτε στο χώμα
και θα φύτρωνε κόκκινο ρόδο
Τώρα μαζεύτηκαν οι μύγες στον καναπέ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου