Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Aπόσπασμα | Rien ne va plus | Μαργαρίτα Καραπάνου


Το σπίτι του Άλκη έγινε και δικό μου.
Έχει νυχτώσει. Ανάβουμε το φως, καπνίζουμε σιωπηλά ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Ο γάτος ο Καίσαρας παίρνει φόρα, πηδάει στις πολυθρόνες και στον καναπε, τα γδέρνει με τα νύχια του, ο Άλκης γελάει.
  "Μ'αρέσουν αυτές οι νυχιές που αφήνει ο Καίσαρας πάνω στα έπιπλα. Καμιά φορά όταν κοιμάται κρυμμένος κάτω απ'το κρεβάτι κοιτάζω αυτά τα σημάδια και συλλογίζομαι πως ο Καίσαρας τα κάνει επίτηδες, για να τον σκέφτομαι και όταν δεν τον βλέπω. Είναι πολύ περήφανος για τα νύχια του και με λατρεύει.Με τις νυχιές του θέλει να μου κάνει μια επίδειξη δύναμης που να είναι συγχρόνως και μία πράξη αγάπης".
"Άλκη , οι άνθρωποι είναι μίζεροι και τσιγκούνηδες με τα αισθήματά τους. Θέλουν να παίρνουν αγάπη, αλλά χωρίς τίποτα να ταράζει τη ζωή τους, το προγραμμά τους, τα καθαρά τους έπιπλα. Ξέρεις πολλούς ανθρώπους που θ'αφήνανε το γάτο τους να γδέρνει τις πολυθρόνες τους;"
 "Μένουνε τότε μόνο με τις πολυθρόνες. Γιατί κι οι άνθρωποι που μας αγαπούν μας γδέρνουνε σαν τον Καίσαρα. Πρέπει ν'αφήνουμε στον άλλο την ελευθερία να μας δείχνει την αγάπη του όπως θέλει,όπως ξέρει, όπως μπορεί, αρκεί να μη μας καταστρέφει. Κι ο έρωτας τι είναι; Νυχιές αγάπης είναι, σημάδια, ίχνη που αφήνει ο άλλος μέσα σου. Εγώ αυτό που φοβάμαι πάνω απ'όλα είναι η ησυχία, η σιωπή.Θέλω ανεξίτηλα σημάδια,ζωή.Για σένα τι είναι ο έρωτας;"
"Για μένα ο έρωτας είναι λευκή μαγεία."
Ο Καίσαρας ξύπνησε, βγήκε κάτω απ'το κρεβάτι, πήδηξε στα γόνατα του Άλκη, άρχισε να βυθίζει τα νύχια του μέσα στο πουλόβερ του γουργουρίζοντας.
  Κοιταζόμαστε και οι τρεις μας μέσα σε μιαν απόλυτη αρμονία σαν ένα ον.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου