Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2016

Ίσως κάποτε | Αλέξανδρος Νασόπουλος

Σαλτάρουν τ’αστέρια  της νύχτας ,
στις ανεμοχτυπημένες πλώρες των καραβιών ,
τις στιγμές που μπερδεύονται οι ορίζοντες κι απλησίαστες στράτες .

Κοιτάζουμε πίσω μας με βάρος στα στήθια, και γαληνεύει η ψυχούλα μας.
Το βλέμμα ξαπλώνει κουρασμένο στις νοητές γραμμές των γλάρων,
μα στην βαριά από στεναχώρια περηφάνια ενός ψαρά, που κρατάει σφιχτά το τιμόνι ενός καϊκιού ,
μ’αλυσοδεμένο το βλέμμα του στην άγκυρα της φυγής,
κρύβουμε το χαμό μας.

Μ’αναστεναγμό γυρνάμε το κεφάλι να μας χτυπήσει ο αγέρας ,
να φύγει όλη η θλίψη τούτη που κουβαλάμε.
Μα όσο κι αν προσπαθούμε , όνειρο είναι το αποτέλεσμα,
που σε φέρνει πάλι στ’αμπάρια σκλάβο,
να στοιβάζεις τα όνειρα σε παλέτες.

Ίσως κάποτε θυμηθούμε,
πως χαθήκαμε στο βούρκο,
και τα χέρια πια δεν λάμπουν…

Picture-A-Day (PAD n.2431) "Chain Nail"  Rainy and dreary day. Shot this one with Fuji's Acros film simulation and a bit of grain all in camera... prints and more: http://www.dangrabbit.com/photography/pad/03_14_chainnail  Fineart photography nail and chain on Long Island beach in the rain - black and white photo:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου