Σάββατο, 9 Ιουλίου 2016

Τσαρλς | Νικολένα Καλα'ι'τζάκη

Κι όμως υπάρχουν έρωτες Τσαρλς
Που σου θυμίζουν πώς είναι να ζεις
Και να χορεύεις
Σε αόρατα πλήκτρα από πιάνο

Μετέωρα

Κι εμείς·

Τα βράδια όταν η πόλη κοιμάται
Στα θλιμμένα πορνεία της
Ριγόπλεχτη κι αγκαλιασμένη
σε φάση rem
Αθώα μητέρα
για τους ζητιάνους της
Το γάλα που χύνεται
Έχει γεύση από βρεγμένα χαρτόκουτα

Ξεπροβάλλει η Άννυ
Με φακούς στα μάτια

Πρισματικά αντιφεγγίσματα που κάνει η σκέψη
Όταν ορίζεται σε στίχους

Βρυχάται

σε μωρού πλακούντα

Που δεν έχει ακόμα γεννηθεί





-Από ήχος
μένει ο χτύπος της γραφομηχανής
ικέτης χρόνος
σε βιβλία χάρτινα
Η συνομιλία μας
και το γυμνό σου σώμα
στοιβαγμένο 
σε μαβιά τυπογραφεία
 ποιητάδων









Περιοχή συνημμένων

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου