Τετάρτη, 6 Απριλίου 2016

Αύριο - Παναγιώτα Καλογεράκου


Τώρα πια όταν χωρίζουμε 
Δεν με αποχαιρετάς.
Είναι ενδεείς οι λέξεις σου. 
Oι κάλπικες ανάσες τους 
Δεν φθάνουν να πληρώσουν 
Την απουσία .

Μου νεύεις απλά,
Σαν να με ντύνεις 
Με τα τρύπια μανίκια 
Ενός πολυκαιρισμένου 
Παλτού αβεβαιότητας.

«Κάνει ψύχρα έξω;»
«Θα ξανάρθεις;»
«Ίσως αύριο.»

Αύριο.
Αέναη ασάφεια του σήμερα .
Αύριο .
Αιώνια απόδειξη του χθές .
Θα περιμένω ...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου