Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2016

Η Χρυσαλλίδα | Τάσος Μαλεσιάδας

Εκεί που φτάνει η ματιά του σώματος, την είδα
να στρέφει γύρω-γύρω κυκλικά στο πρόσωπό μου,
τα μάτια μου ν' ακολουθούν τα μάτια τα δικά της·
άξαφνα έφτασε ξανά από το πέταγμά της
το αδιόρατο, χαμένο από καιρό, χαμόγελό μου,
γύρισε πίσω -πια- ντυμένη χρυσαλλίδα.

Κι έτσι μεσ' το δωμάτιο πετούσε -κυκλικά-
σα ν' άγγιζε άλλη μιά φορά ότ' είχε πια αφήσει,
να 'ναι σαν τάφος η βαριά της λήθης σκόνη
έτσι και μένα η θλίψη μου, που αγαπώ ακόμη
μία "ψυχή" που κάποτε εδώ 'χε φτερουγίσει
ώσπου στο φως πλησίασε· την έκαψε η φωτιά.

Artwork: Gustav Klimt

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου