Παρασκευή, 14 Οκτωβρίου 2016

Ας γυρίσει | Τάσος Μαλεσιάδας

  Έγινε στάχτη το χαρτί από τις θύμησές της, 

άρπαξα όλος μιά φωτιά που μ' έκαψε κι εφάνει
σταχτί το βλέμμα να πενθεί μ' ένα ξερό στεφάνι
μία γυναίκα αλλόκοτη μ' άνθη στις δυο καρδιές της.
Δύο καρδιές· μα ούτε μιά δε μπόρεσε για μένα
να πει αυτό που έπρεπε και σώπασε βουβή
ποτίζοντας τον ουρανό μου ολόφλογο μαβί
με σύννεφα ολοπόρφυρ' από αίμα καμωμένα.
Μαύρη μελάνη, σαν φωτιά, τα στήθη μου φλογίζει
- ως πού θα φτάσει η φλόγα αυτή που ενδόμυχά μου καίει ; -
ο τελευταίος μέσα μου ανασασμός που ρέει,
"δεν ήταν άλλη η αγάπη μας" που 'φυγε (ας γυρίσει).


                                       Got to love Rainy days:

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου