Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Ποιοι είμαστε...






Γεννήθηκε ένα ξημέρωμα του Ιούνη, λίγο βιαστικά, μάλλον για να τους πιάσει στον ύπνο. Μιλάει ακατάπαυστα, υπεραναλύει τα πάντα, ξεκίνησε να γράφει στην εφηβεία επειδή είναι μοναχοπαίδι και δεν της έπαιρναν σκύλο και ήθελε κάπου να τα λέει. Σήμερα, χάνεται εύκολα σε δρόμους - ιδίως αν αυτοί έχουν κάποιο βιβλιοπωλείο, απεχθάνεται το καλοκαίρι ,γράφει στιχάκια σε χαρτοπετσέτες και εισιτήρια ΚΤΕΛ ή τραίνων .  






Πάστα Φλώρα (Γιώτα Μαστροσαββάκη)

Μπορείς να την φωνάζεις και Πάστα Φλώρα, το γιατί είναι γρίφος. Δώσε της ένα βράδυ με Βέμπο και Χριστιανόπουλο και θα σου γράψει για τα άδυτα της ζωής αν και το πιο πιθανό, απλά για αμπελοφιλοσοφίες. Γράφει για να θυμάται και να ξεχνάει.

Personal Page: Πάστα Φλώρα
Personal Blog: Πάστα Φλώρα



Ο Τζώρτζης Πάνος, γεννήθηκε το 1990 στην Καρδίτσα. Σπουδάζει Ιστορία και Φιλοσοφία της Επιστήμης στο ΕΚΠΑ. Ασχολείται με τη λογοτεχνία και κυρίως με την ποίηση συστηματικά τα δυο τελευταία χρόνια. Η ποίηση (ανάγνωση και γραφή), αποτελεί για τον ίδιο βιολογική ανάγκη. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε ηλεκτρονικά περιοδικά και ιστολόγια.












Aπό μικρή λάτρευα τα βιβλία. Τα καταβρόχθιζα. Πολλές φορές δεν κοιμόμουν μέχρι να τελειώσω κάποιο ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Μεγαλώνοντας αποφάσισα πως ήθελα να ασχοληθώ με την  λογοτεχνία, πως ήθελα να δημιουργήσω κάτι από το τίποτα, να κάνω την φωνή μου να ακουστεί. Ο κόσμος είναι μερικές φόρες φρικιαστικά άσχημος, άλλα η μουσική, το ποτό, ο ερωτάς και οι λέξεις, η ποίηση, η τέχνη, τον κάνουν, νομίζω,  λίγο πιο υποφερτό.






Γωγώ Λιανού


Ονομάζομαι Γωγώ Λιανού και κατάγομαι από τη Στυλίδα του Νομού Φθιώτιδας. Τα τελευταία χρόνια ζω στην υπέροχη Θεσσαλονίκη. Έχω εκδώσει δύο ποιητικές συλλογές, το Κάτι Κόκκινο και το Ακόμη Δυνατότερα...



Θ.Δ.Τυπάλδος, είναι ένα μη-υπαρκτό πρόσωπο, είναι το δικό μου alter ego, το alter ego του Θωμά Πετρόπουλου. Γεννήθηκα και ζω στην Πάτρα. Ως άναρχο πνεύμα από μικρός, μισούσα το σχολείο και το διάβασμα παπαγαλία που αυτό εμπορεύεται με αποτέλεσμα να μη βγάλω παρά την Α‘ λυκείου. Ανακάλυψα πως αγαπώ και το διάβασμα και το γράψιμο σε εντελώς ανύποπτη στιγμή.
Ψηφιακά, έχουν φιλοξενήσει ποιήματά μου και αποδόσεις μου σε ποιήματα του Τζαρά ο ιστότοπος "Ποιείν" και τα "Φτερά Χήνας" ενώ το Pause έχει φιλοξενήσει την εισαγωγή ενός αφηγήματος μου. Αφηγήματα έχει εκδώσει σε μορφή ebook η σελίδα easywriter.gr.
Εντύπως, έχω συμμετάσχει στην περιοδική έκδοση της Υπερρεαλιστικής Ομάδας Αθήνας Κληδονας τεύχος 6ο, στην ανθολογία μοντέρνου υπερρεαλισμού του αγγλικού εκδοτικού οίκου Salo Press με γενικό τίτλο A Galaxy Of Starfish, και στο τελευταίο τεύχος της καναδικής περιοδικής έκδοσης Peculiar Mormyrid, ενώ σε λίγες μέρες θα κυκλοφορήσει η πρώτη μου ποιητική συλλογή στον εκδοτικό οίκο "Φαρφούλας".




Πιτσιρίκα ακόμη, μέσα από την τέχνη της ανακαλύπτει κάθε μέρα ένα ακόμη διαφορετικό νόημα της ζωής. Μίλησε της να σου πει ποιος είσαι. Ζει για τις λέξεις, τα βιβλία, την ποίηση, τον Έρωτα, τα τραγούδια, τις ταινίες, τη θάλασσα, τα λουλούδια, τα τσιγάρα, το καλό κόκκινο κρασί.


                                 Ελένη Παπαμικρούλη


 "Αν υπήρχε βραβείο χειρότερου τρόπου να γνωρίσεις κάποιον, σίγουρα θα το κέρδιζαν τα αυτοβιογραφικά σημειώματα. Στρίμωγμα μιας ύπαρξης σε όμορφα καμωμένες γραμμές, ναρκισσισμός, ιδιότητες, αριθμοί, γεωγραφικές συντεταγμένες. Η τέχνη δεν χρειάζεται συστάσεις για να φτάσει εκεί που πρέπει. Συστήνεται μόνη της σ'αυτούς που θέλουν να την γνωρίσουν. Και ο δημιουργός οφείλει να την αφήσει να το κάνει σωστά. Χωρίς άχρηστες πληροφορίες και εντυπωσιασμούς. Γυμνή είναι ομορφότερη, άλλωστε."




Σκόρπιες λέξεις είμαι
Σε χαρτί χωρίς μολύβι
Στη νιότη μου,στην ήβη
Στου άγουρου του χρόνου μου
Στις ρίμες του πόνου μου
Είμ’ ένα ποίημα άγραφο
Στο μυαλό του ποιητή
Θα μείνω πάντα εκεί
Ατελές κι άστατο

Πάντα θαύμαζα την δύναμη των λέξεων. Τον τρόπο με τον οποίον μπορείς να τις συνδυάσεις, να τις μπλέξεις, να δημιουργήσεις κάτι αυθεντικό και μαγικό, ένα κομμάτι τέχνης, μια υποφερτή πραγματικότητα. Συνεχώς επιζητώ την έκφραση στη ζωή μου-χωρίς αυτήν άλλωστε είμαστε νεκροί-. Στόχος μου είναι ο αναγνώστης να σκεφτεί, να παρακινηθεί, να συγκινηθεί και να αγαπήσει ή να μισήσει όσα λέω μέσα απ'τα γραπτά μου. Η αδιαφορία με καταστρέφει. Κομμάτια της ζωής μου η εσωστρέφεια και η εσωτερική αναζήτηση, οι συζητήσεις περί ανέμων και υδάτων. Δεν θα μπορούσα να ζήσω χωρίς τα αγαπημένα μου άτομα, τις αγκαλιές,τις ποιοτικές ταινίες, και την αίσθηση της αυτοπραγμάτωσης.

Ένα ατελείωτο κυνηγητό μεταξύ ντεντέκτιβ και δολοφόνου όπου ο καθένας υπερασπίζεται ένα δίκαιο που μοιάζει διαφορετικό στα μάτιά τους, με κάνει να ταλαντεύομαι στα δύο άκρα και να τους θαυμάζω. Το "σωστό" είναι παρερμηνεύσιμο και θα σας πω το γιατί. Σκοπεύω να γράφω μέχρι το μελάνι της πένας να γίνει αίμα ή μέχρι ο ρεαλισμός να γίνει σουρεάλ. Υπάρχει Λογική στην Τρέλα και Ηρεμία στο Χάος όμως όταν δε με καλύπτουν τα παραπάνω, δίνω το λόγο στην Ποίηση. Αυτή ξέρει να εξηγεί καλύτερα.



Bukowski told me to find something I love and let it kill me. And so will I. 

Μια 20χρονη με αμετροεπή αγάπη για την τέχνη, σε αιώνιο δεσμό με το θέατρο του παραλόγου και την ποίηση. Ζει με οξυγόνο, μουσική, σαρκασμό, και καλούς φίλους. Σπουδάζει αγγλική φιλολογία και γράφει για video games στο GosuGamers.net και το GameSpace.gr. Δεν τα πάει καλά με τα αυτοβιογραφικά σημειώματα.





"Γράφω γρήγορα και δεν (ξανά) διαβάζω ποτέ όσα γράφω. 
Γράφω λίγο χαοτικά, και σκέφτομαι εξίσου. 
Κατα βάθος είμαι ένα έξυπνο κορίτσι. "




"Είναι τίμιες οι λέξεις. Ντόμπρες.
Σου χαρίζονται, όμως ποτέ δεν σου ανήκουν. Συμφωνία. Αγαπώ αυτή την ελευθερία τους. Μέσα τους βαδίζω και νιώθω πως πηγαίνω ένα βήμα παραπέρα. Γράφω συνήθως τα βράδια, όταν η πόλη κοιμάται. Είναι η ωραιότερη στιγμή της μέρας μου. Η πιο βουβή κι αθώα. Επιστροφή στην μήτρα. Άκου."


                                                                                              
Όλγα Νικολαΐδου                                                                                                                      


Γεννήθηκα στα Εξάρχειαμεγάλωσα στη Βάρκιζα. Από εκεί μάλλον πηγάζει η κυκλοθυμία των σκέψεων και των συναισθημάτων μου. Η γραφή είναι ώρες ώρες βαθιά ανάγκη. Τις πιο δύσκολες ή τις πιο έντονες στιγμές. Είμαι αυτός ο τύπος ανθρώπου που διαβάζει τα σχόλια κάτω από άρθρα, παρατηρώντας τις αντιδράσεις της ανθρωπότητας, από το πιο ασήμαντο, μέχρι το πιο σημαντικό γεγονός. Παρατηρώ τους ανθρώπους στην προσπάθεια μου να τους αγαπήσω. Ακόμα δεν τα κατάφερα. Βρίσκω νόημα στη μουσική και στη συγκίνηση που μου προκαλεί. Μπορείς να διαβάσεις συνεντεύξεις και άρθρα μου στο popaganda.gr και να ψηλαφίσεις την ψυχή μου στο Pause. Δοκίμασε το. Τι έχεις να χάσεις;  




Είναι αβάσταχτη η ελαφρότητα της ζωής. Είναι αβάσταχτη η ελαφρότητα του έρωτα και τόσο βαριά η σημασία των λέξεων. Με τις λέξεις παίζω όλη μου τη ζωή. Είναι για μένα ένα παιχνίδι, από αυτά που βάζουν στα δυσλεκτικά παιδιά για να μπορέσουν μετά να εφαρμόσουν τους κανόνες που έμαθαν και στη ζωή. Γράφω συνέχεια. Και όταν κοιμάμαι, σκέφτομαι τι θα γράψω. Κάποιοι ονειρεύονται μελωδίες, ανθρώπους, τοπία, εγώ ονειρεύομαι λέξεις, λέξεις σκορπισμένες που περιμένουν να τις βάλω σε σειρά, για να βγάλουν αισθήματα, ιδέες και μηνύματα. Μην με παίρνετε πολύ στα σοβαρά. Γράφω για μένα, για να ικανοποιήσω τις δικές μου ανάγκες και ύστερα για τους άλλους

Έχω γεννηθεί στο Ηράκλειο Κρήτης στο οποίο και έχω επιστρέψει από το 2008 όπου και ζω μόνιμα. Έχω τελειώσει Γραφιστική στη Σχολή Βακαλό και μεταπτυχιακό στην Ιστορία Τέχνης. Ασχολούμαι χρόνια με τη μουσική αρχικά πιάνο και πλέον σε επαγγελματικό επίπεδο. Από το 2008 κάνω επαγγελματικό ραδιόφωνο στο Μουσικό Κανάλι 105.1 και αυτή την περίοδο ετοιμάζω το πρώτο προσωπικό μου άλμπουμ στο οποίο γραφω τη μουσική και τους στίχους. Συνεργάζομαι με τη θεατρική ομάδα Ιυττός σε επίπεδο μουσικής επιμέλειας και παραγωγής των παραστάσεων. Στις ελέυθερες ώρες μου όταν υπάρχει έμπνευση γράφω διάφορα κείμενα είτε μικρα πεζά είτε ποιήματα στα ελληνικα και στα αγγλικά κάποια απ αυτα τα χρησιμοποιώ και στη μουσική που φτιάχνω. Παρακολουθώ τις αναρτήσεις σας γιατι εχουν ιδιαιτερο χιουμορ είναι προσεγμένες και πολυ ενδιαφέρουσες και θα χαιρόμουν πολυ για οποιαδήποτε συνεργασία εάν φυσικά σας ενδιαφέρει και σας.




Η ποίηση είναι εξομολόγηση, αίσθηση και επικοινωνία. Όλο γράφω και γράφω και τελειώνοντας μένω συνεχώς με την ίδια αίσθηση. Τίποτα δεν ειπώθηκε. Είναι τόσα πολλά που δεν ξέρω καν αν μπορούν να χωρέσουν μες το κεφάλι μου.
Τώρα βρήκαν επιτέλους έναν χώρο να ξαποστάσουν.
(Βασιλειάδη Τσαμπίκα: Τυρβώδεις ηδονές-Επίλογος)




Ιωάννα Μαλούνη


Τη λένε «Ιωάννα», αλλά μικρή ήθελε να τη φωνάζουνε «Ρόζα». Είναι μια κυνική ξανθιά, που δεν ξέρει πώς της ήρθε να εισβάλει στον κόσμο του Pause. Γράφει γιατί της λέγανε στο σχολείο ότι γράφει καλές ιστορίες , το πίστεψε και τώρα νομίζει ότι είναι συγγραφέας. Έχει λατρεία για το φαγητό, αγάπη για τη μουσική, εμμονές για να φάνε κι οι κότες  και θεωρεί legit να μιλάει για τον εαυτό της σε τρίτο πρόσωπο.


Είναι φοιτητής στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του ΑΠΘ.Παράλληλα διατηρεί μια ξενοδοχειακή επιχείρηση ενώ ασχολείται φανατικά τον τελευταίο χρόνο με την ανεξάρτητη ερασιτεχνική αρθρογραφία και ποίηση.Θεωρεί πως ''εαυτός ορίζει εαυτόν'' και πως για να αλλάξουμε τον κόσμο,αρκεί να αλλάξουμε τον εαυτό μας.Είναι οπαδός της αντικειμενικότητας ενώ...ξορκίζει κάθε άκρο!





Αλέξανδρος Παύλου 

Σε αυτόν τον μάταιο αλλά κυρίως βαρετό κόσμο μας, κάτι πρέπει να κάνεις για να σπάσεις την ρουτίνα και την μονοτονία. Το αλκοόλ μόνο του δεν φτάνει. Αν όμως μέσα σε ένα ποτήρι τζιν προσθέσεις την μεγάλη σου φαντασία και όλα τα βιωματικά μαθήματα που παίρνεις με τα χρόνια, τότε κάλλιστα μπορείς να ξεκινήσεις να γράφεις σε ένα χαρτί οτιδήποτε θελήσεις να βγάλεις από το ποτήρι(Σαν το κουτί του Ντέιβιντ Λιντς)  θεραπεύοντας την ψυχή σου. Καλή Μουσική και ποίηση βοηθούν εξίσου.
 Λέγομαι Αλέξανδρος Παύλου και δυστυχώς έχω κολλήσει στην Αθήνα, η οποία εξαιρώντας μερικά εξαιρετικά μπαράκια του κέντρου και τις καλοκαιρινές της συναυλίες, δεν έχει να προσφέρει τίποτα παραπάνω. Όνειρο ζωής ένα σπίτι στην Λευκάδα ή στο Ναύπλιο.





Ανδριάνα Μακρή 


 Μια εικοσάχρονη φοιτήτρια που βρίσκει την «αλήθεια» της μόνο στο γράψιμο. Τυχερή γιατί σπουδάζω στην μαγική Θεσσαλονική. Κάπου λοιπόν, μεταξύ της Φιλοσοφικής σχολής και των άπειρων καφέδων εμφανίζεται η αγάπη για Κάφκα, Αλκυόνη και για πολλές καλές ταινίες (βλέπε Xavier Dolan). Τον τελευταίο καιρό δηλώνω «ερωτευμένη» και με την αρθρογραφία. Γράφω πάντα για όσα δεν τολμάω να πω, για εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα που μου «στοιχειώνουν» το μυαλό. 

 Θα με βρεις και αλλού: Mind The Trap.gr


Ιωάννης Κυράπογλου

Η μαγική λέξη στη ζωή μου είναι οι «απόπειρες». Όλα είναι αποτέλεσμα μόχθου, κόπου και σκληρής δουλειάς. Τίποτα δεν έγινε γιατί ήταν προορισμένο να γίνει έτσι, τίποτα δεν κερδήθηκε και καμία μάχη δεν έγινε δική μας δίχως απόπειρες μεγάλες, δίχως μπόλικη προσπάθεια. Δεν έχω να σου πω τίποτα για μένα, το μυαλό μου είναι μια σβούρα και η καρδιά μου μια παλέτα με χρώματα, άλλοτε ζωηρά κι άλλοτε σε εναλλαγές άσπρου και μαύρου.




Γεννήθηκα στην Αθήνα και ζω σ' αυτήν την πόλη.
Λατρεύω την κλασική μουσική, την κλασική λογοτεχνία
και γενικά το κλασικό. Πιστεύω στον ρομαντισμό, στις αισθήσεις,
πιστεύω στον Άνθρωπο. Είμαι ετοιμόλογος κι ετυμόλογος.
Το Pause. με φιλοξενεί και αγαπώ τους ανθρώπους του.







George J. Mayte

Είμαι ο George J Mayte. Μ’αρέσει να μιλάω και να γράφω για τον εαυτό μου. Μ’αρέσει να γράφω να μιλάω και να γράφω για μας. 
και να μιλάω και για σένα. Για το πως είμαστε εγωιστές, άπληστοι και ανιδιοτελής. Νάρκισσοι και μετριόφρονες. Για το πώς μπαίνουμε σ’ ένα μπαρ γεμάτοι τουπέ και αλαζονεία  που κρέμονται από την έγκριση των άλλων. Για το πως αγαπάμε ανιδιοτελώς από συμφέρον. Είμαι ο George J Mayte και μ’ αρέσει να μιλάω και να γράφω για μας. 




Είμαι η Αφροδίτη Φραγκιαδουλάκη. Ζω στο Ηράκλειο. Κυκλοφορεί το πρώτο μου μυθιστόρημα με τίτλο "το Ραντεβού". Διατηρώ ένα μπλογκ τέχνης, το me & myself. Έχω γράψει ακόμα μια ερωτική νουβέλα, την "Κερασία" και μια συλλογή από μικρά ποιήματα και χαϊκού. Διαβάστε στο Pause τις Μικρές μου Ιστορίες. Αν πρέπει να πω κάτι για μένα θα πω αυτό: πολλές φορές αρκεί να φανταστείς κάτι για να υπάρξει.
Με βρίσκετε στο φέισμπουκ με το όνομά μου και στο τουίτερ ως @afroui.



Φοιτήτρια Νομικής (και μάλλον για πολύ ακόμη). Γράφω πάντα τα βράδια και ταξιδεύω μόνο με νυχτερινό. Λατρεύω τους φίλους 
μου, τον πρωινό φραπέ, τα καλοκαίρια και τα απογεύματα στο Στρέφη. Μισώ τα βιογραφικά σημειώματα και τα φασολάκια. Είμαι ερωτευμένη με τα ταξίδια, τα βιβλία, τα βινύλια, τα θερινά σινεμά και...τον Παύλο Παυλίδη. Όλο λέω ότι θα κόψω το κάπνισμα και τις ατάκες από το "Κων/νου κι Ελένης" και κάθε καλοκαίρι αποφασίζω να μαζέψω λεφτά για να κάνω roadtrip στη Λατινική Αμερική.


Μαριεύα Νταϊρούση 

Γεννημένη στην πιο “ξενέρωτη”, όμως μεγαλωμένη στην πιο ερωτική πόλη του κόσμου. Λάτρης των τεχνών και κυρίως της έκφρασής τους. Αγαπημένη ασχολία η δημιουργία ιστοριών, αδιάκοπα, από την παιδική ηλικία μέχρι σήμερα, ως μια  ανάγκη εκτόνωσης της εσωτερικής φωτιάς που δε μ’ αφήνει να κοιμηθώ τα βράδια. «Πολυλογού»- «Ανήσυχη»- «Τσαούσα» ακούω από μικρή. Τότε θύμωνα. Τώρα, ελπίζω να είχαν δίκιο.








  Είμαι φοιτήτρια στο τμήμα Ιστορίας Αρχαιολογίας και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας στο
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Από μικρή τρελαινόμουν στην ιδέα να γράφω ιστορίες και με την βοήθεια της παρέας μου να τις δίνουμε ζωή! Από μικρή ηλικία όλη με χαρακτήριζαν πολυλογού, μεγαλώνοντας όμως κατάλαβα ότι τα λόγια και οι σκέψεις μέσα από την πένα αποκτούν περισσότερη δύναμη!



Έχω μια θάλασσα συναισθημάτων μέσα μου από μικρή. Άλλοτε γαλήνια, άλλοτε ανταριασμενη.Αγαπώ τις λέξεις που έρχονται στο μυαλό μου και πιάνω μολύβι και χαρτί και ξεκινω.Ντόμπρες λέξεις, καθαρές...







Γράφω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.Το γράψιμο για μένα ήταν και θα είναι πέρα από τρόπος έκφρασης και τρόπος επιβίωσης, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο ταξίδι. Ερωτεύομαι ό,τι μπορεί να ξελαφρώνει για λίγο την ψυχή μου. Moυ αρέσει η  ατμοσφαιρική μουσική, οι ιδιαίτερες ταινίες,τα παλιά βιβλία και τα αληθινά χαμόγελα. Πιστεύω στον άνθρωπο και ψάχνω την ουσία, την κρυφή κινητήρια δύναμη της ζωής.



Χαλκιδικιώτισσα που βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη για να σπουδάσει θέατρο. Ήμουν πάντα από αυτούς τους εκνευριστικούς που βαριούνται εύκολα και θέλουν να αλλάζουν συνεχώς εικόνες και καταστάσεις. Ε, μετά ερωτεύτηκα τη μουσική και το θέατρο και δεν ένιωθα μόνη πια. Ζω για την αγάπη, τα χρώματα και την τρέλα. Γράφω για να αναπνέω.






"Αυτό που ξέρω είναι πως δεν μου αρέσει να μιλάω καθόλου για τον εαυτό μου. Όμως, μου αρέσει να γράφω, γιατί έτσι-τόσο απλά- νιώθω πως ζω.  Το να γράφω και να διαβάζω, κάνουν υποφερτά αυτά που δεν μπορώ να αντέξω και να ελέγξω. Μαθαίνω.''









Σταμάτης Παρασκευάς


 Έχω το ίδιο όνομα με τον πατέρα μου και πάντοτε γίνεται η κλασική ερώτηση σε όλες τις γραφειοκρατικές υπηρεσίες. Ως Σταμάτης Παρασκευάς, λοιπόν, ταλαιπωρούμαι κάπως λιγότερο από τον Κ. στον Πύργο του Κάφκα. Έχω σπουδάσει ψυχολογία, αλλά απαντώντας στο δίλημμα του Καμύ "Να αυτοκτονήσω ή να φτιάξω έναν καφέ;", απαντώ κλίνοτας προς το δεύτερο με το να απασχολούμαι ως μπουφετζής. Μ' αρέσει η ποίηση (αν και αγαπώ τον στίχο του Πινόκιο από τους Jolly Roger "γαμώ την ποίηση, γαμώ και κάθε εξιδανίκευση, έλα να σε πάρω μι' αγκαλιά), το θέατρο (αν και με άνεση διαβάζω στήλες τύπου Κάρι Μπράντσο στο Sex & the City), η μπύρα (με αδυναμία στις μοναχστηριακές), το τζιν (για πρόποση μόνο τέτοιο) και ο καφές (πολύς καφές).


Λαδο Παστέλ(Δανάη)


Μη με ρωτάς να σου πω τι είμαι.
Δεν ξέρω -και ούτε κι εσύ θα μάθεις μέσα από μερικές λέξεις-.
Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι τι θέλω να είμαι.
Θέλω να είμαι αλληλέγγυος εραστής της ζωής,
αιωνία ερωτευμένος επαναστάτης 
και ονειροπαρμένος αγωνιστής,
ακροβάτης της ψευδαίσθησης 
και μπαλαρίνα της σελήνης.
Να 'μαι τσακισμένη από όλες τις πλευρές,
μα να μη φοβηθώ και σταματήσω τις πτήσεις,
ούτε και να μεγαλώσω τόσο που δε θα με σηκώνουν τα φτερά μου.
Θέλω να βολτάρω στο διάκενο του σύμπαντος
-μέχρι να σπάσουν οι καρποί μου
και να αποτυπωθεί στις παλάμες μου κάθε κόκκος ονειρόσκονης-
ύστερα θα περπατήσω με τους αγκώνες,
και στο τέλος με τα γόνατα,
μέχρι να βυθιστω στην ανυπαρξία.
Ελπίζω να σε κάλυψα.

/εγώ/"

Νίκη Συρίγου

Οι λέξεις έχουν μια ιδιαίτερη δυναμική. Την δική τους δυναμική. Καθετί που γράφεται κάτι έχει να σού πει. Μην το πάρεις ως δεδομένο, άφησέ το, όμως, να σε προβληματίσει. Να προσπαθείς μέσα από κάθε αράδα να κτίζεις εαυτό και προσωπικότητα. Διότι, δίχως αμφιβολία, οι λέξεις διακρίνονται από εκείνη την ξεχωριστή ικανότητα να προκαλούν στον αναγνώστη μια αλλόκοτη τέρψη ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ισοπεδώνουν το μέσα του. Όμως, όπως και να ‘χει, οι λέξεις είναι ταξίδι και σημασία έχουν τα διδάγματα και οι εμπειρίες μέσα απ’ αυτές. Ας χαθούμε στη δείνη τους. Γι’ αυτό, λοιπόν, κι εγώ όσο ζω γράφω κι όσο γράφω ζω.


Αναστασία Νταλαμάγγα


Σπουδάζω ψυχολογία στη Θεσσαλονίκη. Είμαι γεμάτη άγχος και χαρά,όπως υποστηρίζουν οι φίλοι μου, υπεραναλυτική και ονειροπόλα, κάπου κάπου, όμως, αρκετά μελαγχολική.
Άρχισα να γράφω πολύ μικρή , επειδή απλά έτσι ήμουν. Έπρεπε να γράφω γιατί αυτό μου υπαγόρευε το μέσα μου. Το χαρτί ήταν εκεί πάντα όταν έπρεπε να απλώσω κάπου την ψυχή μου. Ένα μοναχοπαίδι με χωρισμένους γονείς και μητέρα με κατάθλιψη είχε βαθιά την ανάγκη να αποθέσει κάπου όλα αυτά τα δάκρυα. Το γράψιμο αποτέλεσε τη λύτρωσή , το παυσίλυπο και τον εγκάρδιο φίλο μου. Για πολλά πολλά χρόνια. 

Κι ακόμα αυτό είναι. Έκφραση. Γιατί αλλιώς θα πάθω εσωτερική αιμορραγία.

                      Personal blog: Amarantine Thoughts



Τα αυτοβιογραφικά σημειώματα μου δημιουργούν αμηχανία. Πώς να δηλώσεις τί είσαι, όταν τις πιο πολλές φορές σε ξεπερνάει η ζωή η ίδια; Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά: να κάτι βέβαιο. Οι αντιφάσεις των ανθρώπων γύρω μου είναι και οι δικές μου. Η λογοτεχνία τις κάνει υποφερτές. Η δράση τις κάνει ανούσιες.



Νίκος Γιαμπολδάκης
Μανιακός παρατηρητής της ανθρώπινης φύσης, την οποία λατρεύει. Νομίζει πως ξέρει από ανθρώπινη ψυχολογία, αναζητά τις ποιοτικές συζητήσεις, ερωτεύεται την καλή μουσική, αλλά όταν μαθαίνει τους στίχους βαριέται τα τραγούδια. Παθιασμένος με τη λεπτομέρεια, την περιγραφή, το μυστήριο, το έγκλημα και την ακολουθία μιας έξυπνης σκέψης, δεν μπορεί παρά να λατρεύει τον Sherlock Holmes, να θαυμάζει τον Παπαδιαμάντη και να αντιπαθεί τον Ηρακλή Πουαρό. Είναι ένας ρομαντικός ρεαλιστής, αφού κάνει το λάθος να αντιλαμβάνεται την πραγματικότητα ως ρομαντική. Του αρέσει να ντύνεται ζεστά όταν έχει κρύο και να προκαλεί συναισθήματα όταν (περι)γράφει. Βαριέται όταν δεν έχει υποχρεώσεις, ότανu κοιμάται και τις περισσότερες φορές που διαβάζει ποίηση.




Ακροβάτης μεταξύ λογισμών κι παραλογισμών. Λάτρης των καλών βιβλίων κι των συζητήσεων με ουσία. Κάπου ανάμεσα στο εδώ κι το εκεί, στο ποτέ κι το πάντα. Αγαπημένος ήχος : ο παλμός των λέξεων. Η Εύη Μουρέλλου επιμελείται τη στήλη:Το ποίημα της ημέρας. 
Προσωπικό blogspot: www.wildroseskylover.blogspot.com



Λοιποί κειμενογράφοι τους οποίους μπορείτε να διαβάσετε στη σελίδα μας:

Αλκιβιάδης Μαλλίδης
Αλέξανδρος Νασόπουλος
Αλέξης Αντωνόπουλος
Ανδρέας Κιτσικίδης
Άννα Λετσιου
Βόρειος Άνεμος
Γιάννης Σγουρούδης
Γιώργος Ανδρίτσος
Δημήτρης Ανδρεοσόπουλος
Δημήτριος Σαρρής
Ειρήνη Παππά
Kάλλια Βαβουλιώτη
Λίναμ Κεροτάνυ
Λουκία Πλυττά
Λύκος Καλός
Μάνος Μάλεσης
Νατάσσα Θεοδωρακοπούλου
Νικολένα Καλαϊτζάκη
Νίκος Βαρδάκας
Νίκος Ζιάκας
Όμικρον Μι
Παναγιώτα Καλογεράκου
Παύλος Αμπεριάδης
Σελάνα Γραίκα
Σοφία Ιττέ
Σταμάτης Γκαβέτας
Χάρις Γεωργίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου